maandag 19 juni 2017

Plog 775 - Scheren met het mes?!

Plog 775: wat deed ik allemaal van 12 juni tot en met 18 juni 2017?

Na een fysiopauze van maar liefst twee weken pakken we de draad heden morgen blijmoedig weer op. De goeroe is nog niet op de hoogte van mijn gesmede schaatsplannen. Ik ga hem eens lekker verrassen zo meteen.

Zoals elke avond leggen Sara en ik onszelf even aan de oplader. Je ziet wel hoe goed ons dat doet.

Soms word ik wel eens wat moe van al die vloggers. Met hun perfect opgemaakte poppenkopjes en nooit saaie levens. Liever kijk ik dan naar een fijne documentaire of reportage. Gelukkig ben ik weer tegen een pareltje aangelopen. De Vlaamse Lieve Blancquaert legde op verschillende plekken in de wereld huwelijken vast. In ons Hollandse Urk maar bijvoorbeeld ook in een Syrisch vluchtelingenkamp in Jordanië. Ze heeft een fijne manier van verslag leggen en tussen de gefilmde beelden zijn ook enkele van haar krachtige foto's gemonteerd. Absoluut een aanrader en gewoon gratis te zien via uitzending gemist.

Ze zeggen dat zomerlichamen in de winter worden gemaakt. Ik denk dat het omgekeerde dan ook geldt. Dus vanaf nu drapeer ik me thuis eens wat vaker op het blauwe sportmatje, voor wat fijne oefeningen voor mijn core stability. Lekker planken en zo. Opdat mijn winterlijf straks als een zomerlijf in mijn schaatspak past.

Al vrij snel na het heengaan van Rover haalden we Sara in huis. Dat was fijn, want de leegte in huis vond ik erg moeilijk. Doordat ik zo gewend was aan Rovers karakter en hem bovendien nog steeds heel erg miste, duurde het even voordat ik daadwerkelijk kon zien wat een enorm grappig hondje Sara eigenlijk bleek. Inmiddels heb ik het gelukkig haarscherp voor ogen. Ze is me er ene. Met haar streken en trekjes. Haar nieuwste passie is verhuizen. Dan neemt ze haar mandje in haar bek en sleurt het ding met zich mee naar een plek waar ze op dat moment wil bivakkeren. Vanavond was dat buiten, op het gras. Doe maar meid.

Bijzonder lekker bezig geweest op woensdagmiddag. Heel veel vaders voorzien van lekkere geurtjes in mooie pakjes met een feestelijk lint erom. Met extra bonuspunten voor weer wat fietskilometers in de benen.

De aanhoudende hitte legt ons met tijden allemaal een beetje lam. Dan nemen we gewoon een rustje, al dan niet met dutje.

De aanhoudende droogte laat de blaadjes van de hortensia's nogal hangen. Daar hebben we wel een oplossing voor. Gelukkig lijden de bloemen er vooralsnog niet onder. Die zijn ontploft! Toen we deze border lieten aanleggen plantte de tuinmannen er her en der nog wat lavendel tussen en omheen, zodat het allemaal wat minder kaal oogde. Daar hebben we ongeveer een jaar plezier van gehad. Want daarna schoten de hortensia's in een groeistuip die ten koste ging van de lavendel. Dit voorjaar verwijderden we de laatste bosjes lavendel die er nog stonden. Dat was een van de betere tuinbeslissingen ooit. De hortensia heeft nu namelijk helemaal vrij spel. Tot zover Tuinieren Met Irène.

"Es hiej maar neet zo'n apparaat van doezendj euro kump te sjtaon!" knorde de mens naar aanleiding van mijn verse cappuccinoverliefheid. Inmiddels lijkt de liefde geen eendagsvlieg en bekroonde ik onze verkering met een fijne, volautomatische koffiemachine. Met goedkeuring van de mens. Hij kan tellen als de beste en heeft inmiddels ook wel door dat dit op lange termijn goedkoper is dan elke dag buiten de deur mijn gerief halen.

Op donderdagavond kon Sjrd zijn nieuwe identiteitsbewijs ophalen op het stadskantoor. Het zal inmiddels geen verrassing meer zijn dat wij daar tegenwoordig de fiets voor pakken. Terwijl Sjrd het laatste stukje te voet aflegde, stond ik op onze fietsen te passen. De combinatie van tegenwind en een beperkte longfunctie maakte dat ik met mijn ellebogen op mijn zadel leunend even stond uit te puffen. Met mijn bips naar de weg gekeerd, heel charmant. In mijn rechter ooghoek zag ik een scootmobiel voorbij tuffen. De oude man die hem bestuurde hoorde ik nog net "mooie vrouw" mompelen. Bedankt!

Dinner with a view. Kermis in de stad. Je kijkt je ogen uit.

Het leven kent slechts enkele zekerheden. Een mens wordt geboren en gaat dood. En tussendoor heeft het spierpijn.

Na mijn uitputtende sportsessie trof ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zomaar in de supermarkt het Kind van de Duivel aan. De peuter in kwestie kwaakte de hele winkel bij elkaar. Het was ronduit indrukwekkend. Overal stonden mensen elkaar aan te kijken en met het hoofd te schudden. "Es det dae van mich waor..." klonk het minzaam. De oma van Jebroer bleef uiterlijk ijzig kalm. Bij deze nomineer ik haar voor een Oscar.

Het weekend wordt ingeluid met een goede pasta. Niks meer aan doen.

Dit. Na het eten. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is en ik nimmer anders deed.

Op zaterdag togen we naar Maastricht, voor een kleine shopperij en vooral een lekker Aziatisch maal. Beetje sushi, beetje dimsum, beetje groene curry, beetje noedels. Lekker overal van pikken en proeven. Heurlijk!

We stonden met onze auto onder de Vrijthof geparkeerd en vroegen ons al af wat er toch allemaal aan de hand was. De Vrijthof was weer eens opgetuigd voor het een of ander evenement en in de stad wemelde het van de kwieke bejaarden. En wat bleek? Beppie Kraft gaf haar jubileumconcert. Vooral Sjrd ging zowat stuk van geluk. We kregen zelfs nog vrijkaartjes aangeboden na het maken van deze foto. Maar op de melancholische klanken van Sierra Madre gingen we toch maar naar huis. Vooruit, nog twee feitjes over Sierra Madre. Het is het lievelingslied van een van Sjrds neven en wij thuis hebben er inmiddels een andere tekst op verzonnen die luidt: "Sjaere, sjaere mit ut mets."

Oh Youpie. Je column van dit weekend was weer een van de betere. Ik kan het niet meer met je eens zijn.

En dan tot slot de vraag van vandaag: dit boek. Lezen of of niet? En vooral, waarom.

Hej hej.

3 opmerkingen:

Yvonne Overduin zei

Ik heb ze inmiddels allebei gelezen en je moet van thrillers houden, maar........Ijzingwekkend goed

Jorien zei

Ja, lezen! Ik vond het een spannend en makkelijk leesbaar boek! Groeten, Jorien

schrijfselsvanmij zei

Ja, lezen. Spannend!!
Ik liep toevallig vorige week in Remunj over de kermis, heb je niet gezien :-)