dinsdag 4 juli 2017

Plog 777 - Een soort voortijdige wintersport

Plog 777: wat deed ik allemaal van 26 juni tot en met 02 juli 2017?

Bonjour vanuit Frankrijk! We beginnen deze frisse week met een bezoek aan het stadje Orange. We zijn nu voor de vijfde keer op rij in deze regio op vakantie, maar we hebben nog lang niet alles gezien. Ze serveren in elk geval lekkere salades voor de lunch hier.

Sjrd en ik blijken allebei stiekem best wel dol op de oudheid. We staan dan ook te trappelen om een uitgebreide tour door het Romeinse theater alhier te doen. Met audiotour en alles!

Ik voel me, omgeven door zo'n fantastische hoop antieke stenen en zand, altijd enorm onderdeel van de geschiedenis. Hier zaten duizenden jaren geleden ook al mensen en ik zit er nu ook. Dat is toch een mooi concept? Dit theater is een van de best bewaard gebleven theaters uit het Romeinse Rijk. En ze voeren er heden ten dage nog steeds uitvoeringen op. Ik doe niet aan bucketlists maar áls ik er dan iets op moest zetten, zou het denk ik het bijwonen van een of ander optreden in zo'n oud theater zijn.

Het andere hoogtepunt van Orange is de triomfboog. En ik schaam mij er in het geheel niet voor het ding even een toeristisch zetje te geven. Alle fotocredits gaan naar Sjrd, die naar eigen zeggen totaal niet van fotograferen houdt maar het stiekem best goed kan als hij er even de moeite voor neemt. Schatje.

Verder heeft Orange niet zo heel veel te bieden. Ja, of je moet het partijkantoor van het Front National nog als toeristische trekpleister beschouwen. Non merci.

De mussen vallen hier nog niet heel hard van het dak, qua hitte. Toch moet je altijd goed drinken. En als zoute zuster kan wat extra zoutinname beslist geen kwaad. Op de zakjes van de Franse oplossoep staan kleine puzzels. Een beetje puzzelaar vult ze precies snel genoeg in om de soep voldoende te laten trekken en zonder dat je je bek verbrandt.

Home is where your WiFi connects almost automatically. En waar in dit geval het uploaden van mijn foto's nogal wat tijd in beslag neemt. Maar ik heb vakantie en dus alle tijd.

Waar Sjrd ook geen groot liefhebber van is, is het spelen van gezelschapsspellen. Toch offert hij zich op om samen een potje Skip-Bo te doen. Om de kans op een vervolg te vergroten, had ik hem eigenlijk moeten laten winnen. Maar mijn eergevoel is groter.

Vandaag is het feest. En dat vieren we in Nîmes. Er groeien daar zomaar hele lange damesbenen uit de grond. Opmerkelijk.

Wat we te vieren hebben? Nou, 14 jaar verkering! Me dunkt. Dat zijn twee seven year ithces. Ons geheim? We halen nog elke dag het beste in elkaar naar boven en doen dat met heel veel humor. En ja, heel soms halen we ook het bloed onder elkaars nagels vandaan. Maar wo is nieks?

Al voor de vakantie was ik naarstig op zoek naar een nieuw paar - vergeef me - sandaaltjes. Of comfortabele slippers. Maar sinds ik een paar jaar geleden in de val van Birkenstock trapte, loopt werkelijk geen enkele andere zomerschoen meer lekker. Heel even had ik nog de illusie in Frankrijk iets charmants op de kop te tikken. Al die Françaises dribbelen toch ook ogenschijnlijk kittig rond op weinig comfort biedend schoeisel? Maar na drie schoenwinkels en dito passessies gaf ik de moed op. Ik ben opnieuw overstag gegaan voor de Birkenstock. In een kittig kleurtje, dat wel.

Op de terugweg naar huis werden we nogál overvallen door noodweer. De regen viel met bakken uit de lucht, op een gegeven moment afgewisseld met hagelstenen. We moeten voor het eerst binnen onze warme prak opeten. Wat een dieptepunt.

Op donderdag hing de door de regen meegebrachte kou nog lang in de lucht. Ik ben dolblij met mijn in der haast toch nog ingepakte sweater en paar sokken. Als het in dit tempo doorgaat zijn we al snel door onze uitjes heen.

Op naar Uzès dus maar. Voor een cappuccino op het Place aux Herbes en een fijne wandeling door het stadje.

's Avonds maken we nog een rondje over het park. Het is voor het eerst dat we dat doen. Dat ik dat kan. Het is hier nogal heuvelig en dat vergt best wat van mijn conditie. Maar die heb ik tegenwoordig. Wat een zegen. En wat een uitzicht. En wederom, wat een fijne foto.

Vakantie vieren is boeken verslinden. Ieder op zijn eigen tempo weliswaar maar de vaart zit er goed in.

Voor het avondprogramma verplaatsen we ons naar de lokale pizzeria. Waar we buiten op het overdekte terras beginnen, maar na het voorgerechtje toch maar naar binnen verkassen. Ik zoek mijn heil in rode wijn. Opdat het mijn stramme botten goed opwarmt.

Als je dacht dat het qua temperatuur niet erger kon, heb ik nieuws: vannacht sliep ik met mijn sokken aan en het dekbed tot over mijn oren getrokken. Zijn we verdomme op wintersport of hoe zit dat?!

In Avignon schijnt gelukkig de zon! En aan de voet van het Palais des Papes worden we prachtig toegezongen door twee ietwat plechtige Amerikanen. Alle reli-klassiekers komen voorbij. Ze vinden zelfs publiek in drie naar buiten gescharrelde nonnetjes. Avignon is veruit mijn lievelingsstad.

En ook hier zijn de salades niet te versmaden.

Na een fijne middag zomaar wat dwalen door de stad ploffen we neer op het Place de l'Horloge, pal tegenover het Hotel de Ville. Alwaar het deze zaterdag een drukte van belang is. Er wordt naar hartenlust getrouwd. Ieder uur komt er wel een stralend echtpaar naar buiten en zijn de confetti en knallers niet van de lucht. Maar er gebeurt nog iets gedenkwaardigs op deze plek. Ik schrijf me namelijk officieel in voor Skate4Air, editie 2018. Oh My God. Waar ga ik aan beginnen?! In de zomer lijkt alles een goed idee en ben je geheugenblind voor de vrieskou waarmee je jezelf ongetwijfeld gaat kwellen. Om maar een kleine hindernis te noemen. Maar ik heb A gezegd, dus dan kom ik niet onder B uit. En dat wil ik ook helemaal niet. Ik schaats voor lucht voor mijn CF-collegae, die ik dezelfde transitie gun als ikzelf sinds mijn Orkambi-avontuur heb ondergaan. Maar onderzoek naar de genezing van CF kan helaas niet worden betaald met lucht. En daarom vraag ik mijn lezers schaamteloos om een donatie. Dat kan rechtstreeks via deze link: https://www.skate4air.nl/actie/irene-mols. Sjrd grapt bijna dagelijks dat als we voor iedere lezer en like op Facebook een euro zouden krijgen hij kon stoppen met werken...

Vakantie vieren is natuurlijk ook keihard - en goed ingesmeerd - de bakmachine uithangen. Vandaag kunnen we eindelijk los! De zon schijnt fel en er staat een flink windje. Ik noem het onstuimig zonnig.

Hej hej.

3 opmerkingen:

kliefje zei

Ik ben er 2x geweest, voor een opera. Zeer de moeite waard. Erg duur alleen. En neem een goed kussen mee want na 2 uur heb je een houten reet ;)

Willeke Klein zei

Mooie daar hè, wil er toch graag ook nog eens terug, maar dit jaar eerst de Dordogne (ook mooi). Als verstokte Birckenstock fan zeg ik: probeer eens Toms sandaaltjes! Zitten zowaar vanaf moment 1 heerlijk!

Neeltje zei

Heerlijk!