maandag 4 september 2017

Plog 786 - De schaatskop is eraf!

Plog 786: wat deed ik allemaal van 28 augustus tot en met 03 september 2017?

Ken je die mop van de nieuwe wasmachine die op maandagmiddag bezorgd zou worden? Die is dus retour afzender gegaan. Omdat er vlak voor transport een beschadiging aan de zending is geconstateerd. OELEWAPPERS! En nou? Er ligt geen zuivere slip meer in de kast, ik moet het hele bestelproces overdoen en de nieuwe nieuwe machine kan pas woensdag worden bezorgd. Gelukkig krijg ik wel 15 hele sneuries korting van Bol. Kan ik daar fijn nieuwe onderboksen van kopen. Krijg de tering.

Oké, een lekkere ijskoffie van de Hema kun je niet aantrekken maar zorgt wel voor een afgekoeld gemoed. Ik besluit maar gewoon heel mindful in het moment te gaan zitten en te genieten van de zon en mijn nieuwste ontdekking op koffiegebied.

Wat deed jij op de heetste augustusdag van 2017? Ik trok mijn schaatsen aan en zocht samen met mijn vader wat verkoeling in de ijshal in Geleen. De schaatskop is eraf! Een van mijn grappigste karaktereigenschappen is het totale gebrek aan onderschatting. Bij elke nieuwe hobby waaraan ik me waag schiet vooraf hetzelfde zinnetje door mijn hoofd: "Misschien heb ik hier echt enorme aanleg voor!" Met schaatsen aan mijn voeten klunen over de rubberen matten kostte me weinig moeite. Eenmaal op het ijs sloeg de paniek in volle hevigheid toe. WAAR BEN IK IN GODSNAAM AAN BEGONNEN EN HOE MOET DIT OOIT GOED KOMEN?! Het eerste wiebelige rondje bleef ik dan ook stijf tegen de boarding aangeplakt en trok me aan een klam handje over het ijs. Mijn vader zoefde intussen een keer of tien langs me heen. Het tweede rondje duwde mijn vader me zachtjes voor zich uit en gilde ik alleen maar "STOP STOP! Niet zo hard!" "Helpt het als je mijn hand vasthoudt?", vroeg mijn vader voor het derde rondje. En nadat hij me als een hondje achter zich aan over het ijs had getrokken besloot hij met een ferm "Ja, en nu moet je het toch echt zelf gaan doen!" En dat deed ik. Heel voorzichtig, als een pasgeboren hertje, met pootjes als luciferstokjes en armen als een fladderende vlinder. Het ganse dierenrijk trok door me heen. Maar het lukte! Zonder te vallen.

Toen zelfs de Zamboni tevoorschijn kwam om alle gevaarlijke bulten van het ijs te schrapen was het helemaal net echt. Alleen Kleintje Pils ontbrak er nog aan.

Kiek dan! Ook met mijn nieuwe wasmachine is het toch nog goed gekomen. Hoe die eerste zending beschadigd kon raken is me inmiddels ook wel duidelijk. De bezorgers in kwestie waren niet van het zachtzinnige soort. Ik was zelfs ongewild getuige van een door testosteron gedreven strijd tussen de Balkan en - ik vermoed - Turkije. De Balkanman had een woeste baard en miste nogal stereotype een voortand en keek voortdurend stuurs uit zijn ogen. De pezige woesteling was er voor de domme kracht. Hij ontdooide zelfs niet toen ik hem een koel glas cola serveerde. De vermoedelijke Turk was duidelijk de baas, hij droeg een polo van de zaak en was verantwoordelijk voor het computertje waarop ik mijn digitale handtekening voor ontvangst moest zetten. En hij lachte de Balkanman nogal sadistisch uit, toen laatstgenoemde zichzelf een natte broek bezorgde bij het naar beneden sjouwen van de kapotte wasmachine. Er bleek nog een litertje of wat water in het systeem te zitten. Mijn fout. Oeps.

Dan volgt nu een - niet gesponsorde - (niks hier is gesponsord, alles #nospon) gouden tip op culinair gebied. Voor iedereen die ook dol is op filet americain maar om het uiteenlopende redenen niet kan of wil eten (want vegetarisch, of gewoon verstandig want hallo rauw vlees?!) heeft De Vegetarische Slager nu een fantastisch alternatief. Vega Filet à l'Americain. Maar echt. KOOP DAT! Het smaakt preciés zoals de oorspronkelijke vleesvariant, alleen zit je dat dag nadien niet jankend van de buikpijn op de pot. En daar hoef je niet eens per se CF-darmen voor te hebben.

Het is lekker weer, #steptember is in volle gang, Saar en ik wandelen ons de pleuris. Zij is duidelijk de grote winnares van deze 10.000-stappen-per-dag uitdaging. Ik verstuur meteen een kaartje.

Als je nog eens een mooie documentaire wil zien of meer wil weten over CF raad ik je van harte aan om Buiten Adem te bekijken. De verhalen van CF-collegae Kim en Sarah worden mooi in beeld gebracht en komen erg binnen. Ook bij mij, door de wol geverfd en alles. Goed gedaan dames maaksters Els en Iris!

Je weet dat het vrijdag is als ik mezelf weer in mijn sportkloffie vastleg. Voor de hoeveelste keer? Nou, houd er maar vast rekening mee dat het er niet minder op zal worden de komende maanden. Zo'n schaatstocht rijdt zich niet vanzelf, zeg maar. Maar het is niet de reden dat ik uitgerekend deze foto uitkoos voor mijn plog. Want kijk eens goed. Zie je iets aan mijn blote benen? Ja? Inderdaad. Er zit haar op. En niet zo'n beetje. Ik ben er namelijk mee gestopt, met dat hele benen scheren. Het hing me dermate de keel uit dat ik de - nog immer aandikkende - vacht voor lief ben gaan nemen. Dan maar geen gladde benen. Bovendien kan een extra deklaag vast geen kwaad, straks in Oostenrijk.

Bijzonder lekker getraind weer. Nu even de eiwitten op peil brengen.

Zoals je onderhand wel weet zijn we nog steeds druk aan het puinruimen. Met name op zolder slaan we slagen. Heel even overwoog Sjoerd er een game-museum te beginnen, maar gelukkig is dat onzalige plan van de baan. En nog gelukkiger hebben we een adres gevonden waar zijn oude spellen nog wat waard blijken te zijn. Al deze meuk mik ik zo meteen in een doos die ik opstuur naar Nedgame. We hebben een mooie offerte van ze gekregen. Opruimen was nog nooit zo leuk!

Het laat zich raden waar onze zaterdag zich afspeelt. Op mijn initiatief parkeren we de auto expres wat verder van het centrum vandaan. Elke stapt telt, immers.

We beginnen met een lekkere lunch bij Usine. "Want ik zou best wel wat lusten," zoals ik altijd pleeg te zeggen als we op een uitje zijn.

Dat die hele schaatstoestand financieel nogal uit de klauwen zou lopen heb ik me - eerlijk is eerlijk - van tevoren niet genoeg gerealiseerd. Met een paar schaatsen en een warme jas ben je er namelijk nog niet. Zo moet er bijvoorbeeld ook een helm komen. Bij de Decathlon verkopen ze precies helemaal niks aan schaatsmateriaal maar ik kan er wel alvast mijn hoofd opmeten. Dat een serieus kleine omtrek heeft. En dan toch zó intelligent hè...

De Eindhovense Kruidvat heeft wat mij betreft de primeur. Ze zijn er weer! Hoe lang blijf ik er weerstand aan kunnen bieden? Vandaag lukt het in elk geval makkelijk.

De verkoop van ranja is booming business in onze wijk. Nu zitten de overbuurmeisjes met hun waar op de stoep. Hun concept kent herbruikbare bekers en biedt een lekker moppie muziek. Ik ben benieuwd met welke marketingtruc de meisjes aan onze kant nu weer komen. Het is in elk geval goed voor de marktwerking, een stukje concurrentie in de wijk.

En met deze uitmuntende gelukte spaghetti met vegaballen in tomatengroentesaus besluit ik het weekend en mijn week. Had jij ook een goede?

Hej hej.

2 opmerkingen:

kliefje zei

Wij hebben hier ons eerste stuk gevuld speculaas achter de kiezen. Smaakte naar meer ;)

Neeltje zei

Goed bezig! 😆