maandag 18 september 2017

Plog 788 - Ik werd 21 geschat. 21!

Plog 788: wat deed ik allemaal van 11 september tot en met 17 september 2017?

Ik weet niet hoe jouw week is begonnen maar die van mij mag er nu al zijn. Sinds ik me aansloot op mijn Fitbit - dat was op 28 april jl. - wandelde ik al 804 kilometers. Voor een voormalig antiloop een prestatie van formaat durf ik wel te zeggen.

Om dat te vieren mag ik van de goeroe weer lekker vaak 'De Sven' doen. Blokje op, blokje af. Zo gaat 'ie goed, zo gaat 'ie beter, weer een kilometer. Straks, op het ijs, met ijzeren bovenbenen.

Deze week ga ik elke avond laten zien wat er uit mijn culinaire handen is gekomen. Vanavond is het een eenpersoonskostje, want Sjrd heeft wéér een avondding. Zal ik de grap zelf vast maken dat het er sterk op lijkt dat hij er een liefje bij heeft? Ha. Ha. Neen. Oké, en door. Maar goed, ik fabriekte een pastaatje met ui, knoflook, kastanjechampignons, erwtjes en wokgarnaaltjes. Met een sausje van twee kleine blikjes geconcentreerde tomatenpuree en een scheutje kookroom. Het bleek één blikje tomatenpuree te veel. Doe er je voordeel mee want voor de rest smaakte het erg lekker.

Er is iets geks gebeurd. Eerst was ik verzot op hagelslag. Maar plots kreeg ik zin in vlokken. Ineens zat het idee van vlokken in mijn hoofd. Geen idee hoe maar ze moesten er komen en wel zo snel mogelijk. En nu zijn het vlokken voor leven.

Ach wat leuk. Het is dit jaar twintig jaar geleden dat ik wekelijks mijn nerveuze rondjes in een degelijke Duitse lesauto reed. Volgens mij kostte dat destijds vijftig gulden per lesuur. Geen idee wat de tarieven tegenwoordig zijn. Maar wat blijkt? Mijn rijschoolhouder van toen zit nog steeds op de weg en is trouw gebleven aan zijn lievelingsmerk. Voor de huidige rijlessers hoop ik wel dat ze inmiddels niet meer naar WDR4 hoeven te luisteren.

Vanavond schaft de pot maar weer eens tomatenrisotto met burrata, uit de keuken van Pauline. Inmiddels een klassieker hier in huis. Omdat ik nog een rode paprika over had gooide ik die er ook nog onder. Goede toevoeging wel.

Ken je die mop van die vrouw van 38 die hedenmiddag 21 werd geschat? Nou, je kijkt nu recht in haar rimpelloze gezicht! De grootste grap is nog dat ik een crème in mijn handen houd om de rimpeltjes rondom mijn lippen wat op te vullen. Want daar loopt mijn lippenstift altijd heel charmant in uit. Zoals het mensen met een rijpere huid betaamt. En vlak boven die rimpeltjes verschijnen steeds meer donkere pigmentvlekjes. Net als op andere plekken in mijn gezicht. MAAR IEMAND SCHATTE MIJ VANDAAG 21 DUS MIJN DAG KAN NIET MEER STUK.

Over klassiekers gesproken. Deze pasta heeft inmiddels een baard maar we zijn er nog steeds niet op uitgekeken.

Eens in de zoveel tijd begint het te kriebelen. Dan moet ik eruit. Met mezelf. Ergens heen, even lunchen, uitgebreid winkelen. In mijn eigen tempo. Zonder rekening te hoeven houden met anderen. Op donderdag tuf ik dan ook in mijn blauwe autootje naar Venlo, voor een stevige uitlaatsessie van me, myself and Irène. We hebben er zin in! Op de kaart bij Bagels & Beans staat allerlei hips en lekkers. De Bagel Bugs met gedroogde krekels, meelwormen en sprinkhaan is het nét niet geworden. Die bewaar ik voor de volgende keer. Als de oorlog is uitgebroken. We weten allemaal dat dat nooit lang meer kan duren.

En daarna is het tijd voor de Primark. Hoe lekker het is om in je eentje door de Primark te zwerven weten alle vrouwen. Toch?! Mijn missie is simpel: een partijtje zwarte vesten voor ons wandelclubje. Via WhatsApp show ik het gekozen model van alle kanten en trek ik voor iedere buuv even de gewenste maat aan. Zo zie je maar weer dat vroeger echt niet alles beter was.

Gelukkig staat de auto dichtbij in de parkeergarage want ik moet mijn verzamelde waren in etappes overbrengen van de winkel naar mijn kofferbak. Dat is het enige nadeel van in je eentje winkelen. Je mist toch de pakezel. Na het inladen van de tweede shift slaat de schrik me om het hart. Ik mis iets. Waar is die ene doos, die ik tussendoor nog bij Blokker heb gekocht??! Die moet nog bij de Primark staan. En ik heb mijn uitrijdkaartje al betaald! Wat nu gezongen? Op een drafje terug naar de Primark. In de hoop dat het ding in de tussentijd niet is gejat door een of ander onverlaat. Dat blijkt gelukkig niet het geval. Mijn doos staat inmiddels op me te wachten bij de klantenservice. Meevaller één! Meevaller twee blijkt mijn neergezette persoonlijk record. Want ik ben ook nog precies op tijd terug om de slagboom gewoon voor mijn neus omhoog te zien gaan. Onoverwinnelijk, zo voel ik me.

In de avond hebben we te kampen met een bokkige klusjesman op zolder, een jolige boekhouder aan de keukentafel en een voor de gelegenheid super onhandige maar wel heel lekkere vegetarische gehaktschotel uit de oven.

Als alles en iedereen het pand heeft verlaten en Sjrd kapotmoe in bed lig, doe ik op Instastories verslag van mijn dag. Dat doe ik tegenwoordig wel vaker. Vind ik leuk. Het is in feite een erg laagdrempelige manier van vloggen. Als je me hier mist kun je me dus best eens opzoeken op mijn Instagram. Vind ik ook heel leuk!

Vrijdag 15 september 2017: de dag dat de verwarming hier in huis weer begon te snorren. #neverforget Ik zat op de badkamer op de wc. Waar was jij?

Dat is ook wat. Ben je eindelijk van die hemeltergend smerige Nutridrink af, koop je vrijwillig vergelijkbare meuk om je zojuist getrainde spieren een beetje te pamperen. Het moet niet gekker worden! Verschil is wel dat dit fabrieksmatige drankje met chemische aardbeien oprecht lekker smaakt. Waarom het de koekenbakkers van al die bijvoedingsfirma's dan niet lukt om iets te componeren waarbij de kokhals reflex niet wordt aangewakkerd is mij een raadsel. En de overheid doet niks!

Vrijdagmiddag. Kappertje. Kleurtje. Cappuccinootje. En nog eentje. Goed begin van het weekend.

Alweer pasta?! Tuurlijk. En volkoren bovendien dus ik zie het probleem niet. Vandaag met een prutje van kipfilet, ui, knoflook, kastanjechampignons, gele paprika, erwtjes en het laatste restje kookroom. Niks meer aan doen.

Moet je nou toch kijken wat die creatieve duizendpoot Mrjln heeft gemaakt! Het was nog nooit zó leuk om een Fitbitch te zijn. We moeten er alleen voor waken dat we nu niet in onze studentikoze jaarclubvesten een willekeurige sushitent binnenstappen en de boel daar kort en klein slaan. Puntje van aandacht. Mrjln maakt trouwens ook zo'n beetje al het denkbare op bestelling vanuit haar eigen Etsy shop.

Goeiemorgen Sara. Ik zie dat jij je taken van de buurtpreventie weer uiterst serieus neemt. Fijn zo. Waakzaam en dienstbaar. Je kunt zo bij de politie.


Sjrd en ik verblijven vanmiddag en vanavond in Leiden. Daar komen we tegenwoordig wel vaker. Het is dan ook een bijzonder fijne stad.

Met bijzonder fijne mensen bovendien! En horecagelegenheden die de naam Lot & de Walvis dragen zijn sowieso for the win, vind ik. Daar neem ik mijn hoed voor af.

Vanwege een krappe planning en bij hoge uitzondering komt de klusjesman op zondag op zolder werken. Dat betekent vroeg opstaan voor ons allemaal. Maar dan heb je wel ook lekker veel aan je dag! Zeker als hij zonnig is. Zullen we maar zeggen.

We zijn helaas niet allemaal even actief. Maar dat hoeft ook niet.

Een aangeklede kliek (vega!) nasi uit de vriezer past prima bij zo'n rommelige dag. Dat was mijn weekmenu. Daar moet u het mee doen.

Hej hej.

Geen opmerkingen: