dinsdag 26 september 2017

Plog 789 - De thuisdokter stelde een diagnose

Plog 789: wat deed ik allemaal van 18 september tot en met 24 september 2017?

Goeie maandag waarde ploglezer! Ik zal maar meteen beginnen met een bekentenis: er is vandaag niet gesport. Ik kon het niet opbrengen. Moe van het weekend, een beetje lamlendig en nog volop spierpijn van de training van vrijdag. Die ik dan weer rockte. Dus ik vond dat het moest kunnen, voor een keertje. Dit is de huidige situatie op zolder nadat er gisteren flink is getimmerd. Het begint al serieus ergens op te lijken, niet?!

Het blijst ben ik denk ik - oh hoe stereotype - met de waskast. En de ontstane leegte voor het raam. Ik blijf het een verbijsterende constructiefout van de architect en de ontwikkelaar vinden dat ze de aansluiting voor het hele wasgebeuren niet meteen op deze plek hebben aangelegd. Onze handige Nls heeft het uiterst charmant aangepast, vind ik. Komende donderdag komt hij de rest afmaken.

In plaats van sporten deed ik andere dingen. Waaronder een bananenbrood bakken. Met zonder boter en suiker. Want anders is het alsnog een als gezond brood vermomde cake. Lekker maar niet per se nodig. Na wat Googelen op het interwebs verzon ik min of meer mijn eigen recept. En we kunnen wel stellen dat mijn experiment bijzonder goed gelukt is! Benieuwd? Oké: this one is for al ya #fitgirls out there!

B A N E N B R O O D  A  L A  I R È N E

Benodigdheden:
4 kinderbananen (dat zijn kleine bananen, geen bananen gemaakt van... enfin)
4 eieren
250 gram tarwebloem
1/2 zakje bakpoeder
4 eetlepels magere yoghurt
150 gram dadels

Doen:
Oven voorverwarmen op 200 graden. Een cakeblik invetten met zonnebloemolie. De kinderbananen prakken, de eieren toevoegen en al een beetje husselen. Dan de tarwebloem, bakpoeder en yoghurt toevoegen en met de mixer tot een luchtig beslag kloppen. Tot slot de dadels in stukjes snijden en onder het beslag roeren met een lepel. Daarna kan het beslag de ingevette cakevorm in en laat je de oven in ongeveer 30 minuten zijn werk doen. Om te testen of je bananenbrood gaar is doe je de eeuwenoude truc met de satéprikker. Als er geen deeg meer aan het stokje blijft kleven is je baksel klaar.

Ach wat leuk. Zo te zien zijn mijn Barbies bijzonder goed terechtgekomen. Hartstikke fijn.

Op dinsdag voel ik me nog steeds zo duf als een kanarie. Toch krijg ik mezelf bij elkaar geraapt voor een rondje met het Saar. Haar te zien genieten van het zoveelste zelfde rondje is in elk geval een genot. Dit klinkt misschien wat zijig maar ik zie het tegenwoordig echt zo. Nu we vaker samen wandelen lukt het ons ook steeds beter. Ze trekt niet meer zo hard aan de riem en als ze het wel doet ben ik er fysiek tegen opgewassen. Ook dit is een van de vele gevolgen van Orkambi. Ik blijf het zeggen. Waarom minister Schippers nog steeds niet wil inzien dat het middel zo'n grote life changer kan zijn is werkelijk bij de wilde spinnen af.

Dit is toch pure perfectie...

Om nog maar te zwijgen over hoe mijn cherrytomaatjes matchen met de klapper die op tafel ligt. Het is een soort zeventiende-eeuws stilleven meets twintigste-eeuws minimalisme.

Het grootste nadeel van make-up is toch wel de grondige schoonmaaksessie aan het eind van de dag. Zeker als je het in het holst van de nacht moet doen omdat je er eerder op de avond geen zin in had.

Oh jongens. Op donderdag ben ik echt finaal gesloopt. Het is niet dat ik ziek ben, of verkouden. Sjrd trouwens wel. Bij hem stroomt het snot met liters tegelijk uit zijn neusgaten. Bij mij blijft het een beetje hangen in moemoemoe, koppijn en koudkoudkoud. Na het douchen moet ik zelfs even op bed gaan liggen om te bekomen van deze gigantische inspanning. Dat zijn we niet meer gewend.

Het laat zich raden dat ik voor koken echt geen fut meer heb. Verse pizza van Jan Linders voor mij en friet met twee snacks voor Sjrd to the rescue dan maar. Ik ben nog niet halverwege mijn Italiaanse delicatesse of mijn wangen nemen gestaag dezelfde kleur aan als de tomatensaus die ik in mijn mond stop. Nou ja, ben ik in elk geval van mijn kou af.

Het is volbracht. De verbouwing op zolder zit erop. Sorry Vnn, ik noem dit inderdaad wederom een verbouwing. Zolang je dit effect niet bereikt met het zwaaien van een magische staf en het uitspreken van 'Hocus Pocus Pilatus Pas, ik wou dat de zolder in een keer tot mancave annex washok omgetoverd was' blijf ik dat ook doen. Maar wat is het TOF geworden hè? We hebben er een volwaardige ruimte in huis bijgekregen.

Check ook even het inklapbare wasrekje aan de muur. Voorheen stond de deur van het ketelhok altijd slordig open omdat het oude wasrekje ergens moest hangen. Niet meer nodig! Alles oogt zoveel opgeruimder nu. En als het goed is blijft het ook wat stofvrijer allemaal.

Hosternokke. Van donderdag op vrijdag sliep ik krap vijf uur. Dat komt door Sjrd. In het holst van de nacht maakte hij me wakker, met de vraag of ik even naar zijn rug wilde kijken. Hij werd gillend gek van de jeuk. Dat verbaasde me allerminst. Hij was getransformeerd tot een groot, rood plakkaat vol met galbulten. Eerder op de avond had hij zich door de masseur onder handen laten nemen en in verband met zijn verkoudheid had ze een olie met eucalyptus gebruikt. Daar trok alles vast lekker van open. Zijn snotneus was inderdaad een stuk minder. Maar om nou te zeggen dat dat een absolute verbetering was...? Een nachtelijke douchesessie, schone pyjama en een anti-allergie pilletje uit mijn thuisapotheek deden wonderen. En het leverde een leuke Instastoriesvlog op.

Al onze cd's en dvd's passen in het nieuwe, op maat gemaakte dressoir op zolder. Zodoende kunnen deze krengige stofnesten op marktplaats. Tegen al mijn verwachtingen in ben ik ze aan het eind van de avond allemaal kwijt. Mazzel!

Zaterdag kruien we alle meuk die marktplaats niet gehaald heeft naar de kringloop en dan is het klaar. Opgeruimd staat netjes. De zaligheid mensen... Ik raad het iedereen aan.

Wat is een mancave zonder televisie? Niks natuurlijk. Het oude gevaarte verhuist daarom naar de zolder. Voor beneden kochten we een moderne nieuwe 4K, met apps en toeters en bellen en "helemaal klaar voor de toekomst". Aldus de verkoper. Ik stond ook even met mijn ogen te knipperen hoor, toen ik dat hoorde. Maar het bestaat blijkbaar. Sorry voor alle mensen die het nog met vooroorlogse beeldbuizen moeten doen. Oh wacht, tot die categorie behoren we zelf natuurlijk ook. Want het exemplaar op onze slaapkamer stamt zowat uit de steentijd.

Is het geen plaatje? Ik ben vooral heel erg blij met de rust die deze hoek nu uitstraalt. Minder spullen. Maar met Ambilight. Een diep gekoesterde wens mijnerzijds is eindelijk in vervulling gegaan. Van een beetje kitsch is nog nooit iemand omgekomen, immers. We vieren het met een borrelplank.

Sinds Renske de Greef haar hersenspinsels in cartoonvorm giet ben ik helemaal fan van haar werk. Deze over genderneutraliteit is buitengewoon komisch. Persoonlijk heb ik niet zo'n mening over genderneutraliteit, of andere netelige zaken (behalve die over de knecht kompaan van Sint). Ik ben vooral behoorlijk meningenmoe.

Genderneutraal of niet, zodra de herfst in de maand zit wordt gek genoeg mijn haakzenuw getriggerd. Haken is net als fietsen: als je het eenmaal onder de knie hebt verleer je het niet snel. Wel moet ik even in mijn archieven duiken om na te gaan welke haaknaald ik ook alweer in vredesnaam gebruikt heb. 5 Irène. Haaknaald 5. Nu ligt het vast.

Hej hej.

1 opmerking:

Margreeth zei

Toch jammer. Als het klopt dat die witte stoelen, bij jou wasmandonderzetters, naar de kringloop gaan...