vrijdag 6 oktober 2017

Skate4Air - Ergens in de zon op een terras

Ik weet het nog goed, waar ik was toen ik me aanmeldde voor Skate4Air. We waren op vakantie in Zuid-Frankrijk en zaten op een zonnig terras in de mooie stad Avignon. Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling dat ik me al écht in zou schrijven. Ik wilde alleen even kijken hoe dat precies in zijn werk ging, en wat het nou ongeveer kostte om deel te nemen. Maar zoals dat gaat... Op een goed moment was nog maar één klik verwijderd van serieuze deelname, nou en toen deed ik het ook maar gewoon. Kon mij het schelen. Het was warm, dat gevoel kon ik maar beter zolang mogelijk vasthouden en in tijden van acute vrieskou oproepen. Want dat ik het nog veel en vaak ontzettend koud ga krijgen op weg naar Oostenrijk kon ik me onder de Franse zon toch al wel voorstellen.

Inmiddels schrijven we oktober en gaat het dan eindelijk écht bijna beginnen. De schaatslessen bij Ijssportcentrum Eindhoven liggen vast: op vrijdag 20 oktober bind ik de ijzers onder.
De afgelopen maanden zat ik echter ook niet stil. Ik trainde me het schompes onder begeleiding van mijn fysiotherapeut. Hij verzint elke week de ene leuke spierversterkende schaatsoefening na de andere. Die ik allemaal naar topschaatsers vernoem, om een beetje in de stemming te komen. Ik spring op en af bankjes, worstel met gewichten en loop regelmatig paars aan als ik ondersteboven mijn core probeer te stabiliseren. Qua conditie en spierkracht heb ik er dan ook wel vertrouwen in. De echte uitdaging gaat op de ijsbaan plaatsvinden. Want heel eerlijk? Ik kan niet schaatsen! Nog niet. Tuurlijk stond ik als kind wel eens te wiebelen op ijzers. Maar het liefst niet op serieus water, want daar konden wakken in komen en ik zag mezelf al verdrinken. En dus stond ik samen met mijn ouders op een onderwater gelopen weitje, te krassen tussen de bevroren graspollen. Het was geen gezicht. Vertel me dus alsjeblieft nog maar niet hoe diep die Weissensee is. Daar wil ik voorlopig helemaal niet aan denken.

De afgelopen weken voel ik me wat minder fit. Er sluimert een infectie en die rotzak vreet energie. Helaas heeft dat ook zijn weerslag op mijn sportmotivatie. Mijn mojo was de afgelopen weken vaak ver te zoeken. Het belletje van Babette kon dan ook niet op een beter moment komen. Zij vroeg of ik vanaf vandaag officieel Skate4Air Ambassadeur Oostenrijk editie 2018 wil zijn. Maar natuurlijk! Dat vind ik een hele eer.

Vanaf nu zal ik dus regelmatig van me laten horen, hier en op de Facebookpagina van Skate4Air. Ik ben van plan om mijn weg naar de Weissensee in woord en beeld vast te leggen. Van de eerste wankele schaatspasjes tot en met de hopelijk glorieuze voltooiing van de uitdaging van mijn leven.

Volgende week vertel ik alles over mijn sponsorplan.

Grüß Gott!

Geen opmerkingen: