zondag 12 november 2017

Hoe mijn vader capituleerde

Het gebeurt elk jaar weer opnieuw. Met het intreden van de vorst verzucht mijn vader dat hij nog een wens heeft: ooit de Friese Elfstedentocht rijden. De kans daarop lijkt anno 2017 ongeveer even groot als de mogelijkheid dat Pasen en Pinksteren op dezelfde dag vallen.

Toen diende Skate4Air zich aan. En deelde ik mijn droom met mijn vader: samen de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee in Oostenrijk rijden. Als de Alp niet naar Cees komt, kan Cees altijd nog zelf naar de Alp. Mijn vader was niet meteen te overreden. Want hoe moest dat met zijn zwakke enkel? Zijn licht sleetse, 64-jarige lijf is nog steeds sportief maar schaatsen is toch een andere tak van sport dan lange-afstand-wandelen en golf. Daarnaast wierp het werven van sponsoren een hoge drempel op. Want dat ging hem vast nooit lukken, als gepensioneerde man die liever niet op de voorgrond opereert.

We kwamen tot een compromis. Pap zou me helpen tot aan vrijdag 2 februari. Samen schaatslessen volgen, ons op en neer rijden naar Eindhoven, en natuurlijk paraat staan voor vaderlijke adviezen en morele support. Dat onze eerste schaatsles eindigde op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis in Veldhoven, omdat uitgerekend mijn váder een imposant gat in zijn hoofd viel, is inmiddels een klassieker. Ook al zijn we welbeschouwd pas vier weken onderweg.

De eerste Skate4Air clinic in Utrecht liet mijn vader aan zich voorbij gaan. Hij was immers toch niet van plan om mee te gaan naar Oostenrijk. Toch begon het vanaf toen aan mij te knagen. Want tijdens zo'n clinic gaat het allemaal nog veel meer leven. Je spreekt andere deelnemers, je ziet sfeerbeelden van eerdere edities, en het besef dat dit gewoon verdomd speciaal is 'hit me in the face with a chair'. En of ik mijn vader hierbij wil hebben! We zijn deze uitdaging samen aangegaan, dan gaan we hem verdorie ook met z'n tweeën volbrengen. Daar laten we geen 750 zwakke lijven, gebutste hoofden of financiële drempels tussen staan.

Na twee emotionele uitbarstinkjes mijnerzijds gisteren, tijdens de jaarlijkse CF-dag, capituleerde mijn vader. Hij gaat met mij mee naar de Weissensee! Vanaf vandaag staat hij officieel ingeschreven als deelnemer voor de Skate4Air Classic in Oostenrijk. Zijn primaire doel is mij zo goed en zo kwaad als het kan over de finish helpen. En daarna ziet hij wel hoe ver hij komt. Ik ben ongelooflijk blij, en trots.

Pap: we gaan ervoor! En met je sponsorgelden komt het ook vast dik in orde...
Wil jij mijn liefste vadertje ook sponsoren? Dat kan hier?

1 opmerking:

Johan zei

Heeft je vader al wel een helm gekocht?