dinsdag 16 januari 2018

Plog 807 - Disco inferno

Wat deed ik allemaal op dinsdag 16 januari 2018?

Een goede, uitgeslapen en vooral warme dinsdagmorgen. Dat winterdek heeft zijn werk gedaan zeg. De siersprei bleek zelfs een tandje teveel halverwege de nacht.

Inderdaad, toch maar in mijn pyjama naar beneden vandaag. Beetje rustig aan opstarten. In huis gebruik ik nog best veel de rolstoel. Dat komt door twee zaken. Ten eerste is het gewoon een handige stoel op wielen, waarop ik van alles kan transporteren. Neem maar eens een glas drinken mee als je op twee krukken loopt. Da ginnie. Daarnaast dient mijn kar ook als geheugensteun. Dat ik niet zomaar op kan staan en weglopen. Als ik in een van onze rode eetkamerstoelen zit, wil ik dat namelijk nog wel eens vergeten. Toen ik vanmorgen mijn bed verliet, realiseerde ik me ook pas na drie stappen dat ik mijn krukken vergat. Oeps.

Mijn buik is een beetje onrustig dus we joggingbroeken gewoon weer een dagje aan. Die uitstulping bij mijn bips is helaas geen sterk ontwikkeld schaatskontje. Het is het resultaat van veelvuldig op je reet zitten. Een kontknie.

Sara is buiten zinnen van blijdschap dat ik het dagelijks ploggen heb opgepakt.

Ik heb nog precies tien minuten om deze lunch achter de huig te moffelen. Dan staat mijn moeder op de stoep.

Het is echt prima weer voor een uitje. 

Hier kwamen we voor en gelukkig worden we niet teleurgesteld. Je wil niet weten hoe vaak ik misgrijp. Zodoende gooien we alle beschikbare zakken in ons karretje. Weten die andere snoepkonten ook eens hoe het voelt.

Snotvergeme zeg. Zo zout heb ik het nog nooit gegeten. Gisteren bestelde ik een inktcartridge voor onze printer via Bol. Normaliter worden alle bestellingen geleverd door PostNL. De bezorger van die club biedt een pakket altijd heel fijn bij een buur aan, als ik niet thuis ben. Geen idee waarom UPS er nu aan te pas moest komen. Helaas stond ik net woest chocolade in mijn kar te gooien toen de vreemde bezorger aanbelde. Dat ik mijn pakket nu zes dorpen verderop op kan gaan halen, slaat echt helemaal nergens op. Telefonisch contact zoeken met UPS bleek ook geen sinecure, je krijgt geen levend wezen meer aan de lijn. Na drie pogingen geloof ik dat het me gelukt is om mijn pakket morgen opnieuw aangeboden te krijgen. Dan neem ik nu even een valiumpje met een glas wijn.

Ik kocht heus nog wel andere items dan chocola bij de Action. Het is niet voor niks de aseetijon, nietwaar? Bij een nieuw boekjaar horen lege ordners. Laat ik die maar eens rap gaan vullen. Voordat er bonnetjes kwijtraken. Dat kan heel nare gevolgen hebben, naar het schijnt.

Als het werk erop zit, en ook het lichte gedeelte van de dag, knippen wij hier thuis tegenwoordig de discoverlichting aan. Je ziet geen hand voor ogen, maar als je valt oogt het wel ontzettend gezellig!

Sjrd moet vandaag de A2 trotseren en deelt via allerlei kanalen mee dat het nog wel even gaat duren. Want natte sneeuw en paniekerige medeweggebruikers. Qua verpieterd eten zitten we goed. Dit alles moet namelijk nog de oven in. Behalve de komkommertjes met Aromat. Die snoep ik tijdens het koken op. Een gezond en hartig snackje, om de knorrende maag te stillen. Goede calorie- en koolhydraatneutrale foodhack, als je het mij vraagt.

Vegetarisch gehakt met Italiaanse kruiden, een uitje, rodekool met appeltjes, en aardappelpuree uit de oven. Lekker winters kostje.

De dag is pas af als ook de riedel avondsprays afgevinkt kan worden.

Miljaar! Dit begint zowaar weer ergens op te lijken. Of het echt allemaal zuivere stappen zijn, waag ik te betwijfelen. Want de stappen tellende Fitbit om je pols meet armbewegingen, heel logisch. Dus als je in de rolstoel zit en flink aan de wielen trekt, wordt dat ook geregistreerd. Maar dan nog. Beweging is beweging. Boks!

Hej hej.

Geen opmerkingen: