zaterdag 20 januari 2018

Plog 811 - Koud vanbuiten, warm vanbinnen

Plog 811: wat deed ik allemaal op zaterdag 20 januari 2018?

Hallo ontwakend Amersfoort. Ik zeg wel dat je van de bucket list af kan, maar één matige overnachting in een hotel langs de snelweg doet natuurlijk geen recht aan je. Ik kom nog wel eens terug. Maar nu moet ik gaan.

Onderweg naar Biddinghuizen. Dan zal dit het Veluwemeer zijn. 

Tijd voor het hotelontbijt hadden we niet. Gelukkig is er altijd wel ergens Skate4AIR cake van bakker Roodenrijs voorhanden. Kopje thee erbij. Klaar voor de dag.

We zijn begonnen! Jochem deelt de laatste tips en trucs met de deelnemers. Over dat je niet moet vergeten je edele delen van een beschermend laagje isolatiemateriaal te voorzien bijvoorbeeld. En dat het onder de dames marathonschaatsers heel normaal is, om met een luiertje in je schaatspak rond te rijden. Zodat je onderweg je plasje gewoon kunt laten lopen. Doe hier je voordeel mee.

Vlak voor de schaatsers het ijs opgaan, mag ik nog iets vertellen. Ik schreef speciaal voor deze gelegenheid een column, ter oppep en inspiratie, en draag deze voor. Dagvoorzitter Gerben van Driel gaat voor mij op zijn knieën. Op krukken lopen heeft heus niet alleen maar nadelen.

Team Cake4AIR is lekker bezig. Hoeveel cakes zouden er nou doorheen gaan op zo'n dag?

We zijn hier natuurlijk in de eerste plaats om te schaatsen. En om de dappere dodo's op het ijs aan te moedigen. Mijn dragend stemgeluid zorgt voor wat verontruste blikken hier en daar. Ja hoor eens, dat opgekropte enthousiasme moet er toch uit.

Ondanks mijn twee over elkaar aangetrokken jassen, ben ik in een behoorlijke staat van onderkoeling geraakt langs het ijs. Gelukkig brandt binnen de kachel en komen mijn bevroren voetjes weer een beetje tot leven. Voor mijn rubriek 'Wie zit er in 't pak?' interview ik de jongste deelnemer met CF. Dit lekker menneke heeft mijn hart een klein beetje gestolen. Niet in de laatste plaats omdat hij alles wat aan extra calorieën op zijn warme chocomelk geserveerd zat, niet beliefde. De slagroom met marshmallows en het koekje waren voor zijn vader. We zijn echt allemaal hetzelfde. Het zal wel in ons DNA zitten.

Lijkbleek laat ik me diep in de middag naar huis chauffeuren. Want hondsmoe en tot op het gebroken bot verkleumd. Maar ook zielsgelukkig. Met een opgeladen Skate4AIR-batterij, een hoop nieuwe plannetjes in het verschiet, en nóg meer zin in de Zwedenclinic volgend weekend.

De auto is alvast klaar voor de week die komen gaat. Ikzelf snak naar met een dekentje en het hondje bovenop me op de bank.

We maakten nog een snelle tussenstop bij de supermarkt en dan ben ik nu echt klaar om in te storten.

Doodvogeltjemodus in 3, 2, 1...

Na drie glazen cola en nog steeds onlesbare dorst, kwam ik tot het heldere inzicht mijn bloedsuiker eens te meten. En warempel. Dat verklaart teen en tander. Het was met recht een heerlijke, hartverwarmende dag. Waarbij ik toch wel een beetje over mijn grenzen ben gegaan. Het lijf is compleet van slag. Ik heb koorts, mijn bloedsuiker is een bende, en ik ben zelfs een tikkeltje benauwd. En hoewel ik geen meter heb geschaatst, voel ik overal spierpijn. Het zal wel een combinatie van alles zijn. De matineuze start, vrieskou, vermoeidheid, emoties, mijn nog niet helemaal herstelde lijf. Het is niet anders.

Hej hej.

Geen opmerkingen: