vrijdag 26 januari 2018

Plog 817 - Echt een dag voor friet

Plog 817: wat deed ik allemaal op vrijdag 26 januari 2018?

Voor iemand met een thuiswerkdag (ha ha ha) heb ik me een strakke planning op de hals gehaald. Er zat dan ook niks anders op dan de dag te beginnen met een douche. Hebben we dat maar gehad. Mijn met het uur vettiger wordend haar moet er toch nog een dagje mee door. Hu.

Ork ork ork, kwark met ontbijtgranen en blauwe besjes. Zonder vork.

Goed. To misbaksel or not to misbaksel. Dat is de vraag. Voor een 'gezond bananenbrood' voldoet hij aan de verwachtingen. Maar ik heb wel eens lekkerdere dingen tot me genomen. De volgende keer kwak ik er dus in elk geval toch maar wat suiker bij.

Onze ramen hebben een topweek. Eerst werden ze al aan de binnenkant gewassen, en vandaag neemt de glazenwasser ze aan de buitenkant onder handen.

Ik ben onderwijl druk met mijn pasjes. Ze drijven me namelijk tot waanzin met z'n allen. Ik sjouw me een hernia als ik alles aan kaartmateriaal mee tors in mijn handtas. Dat moet in deze tijd handiger kunnen. Inderdaad. Ik downloadde de app Stocard en sloeg daar al mijn klantenkaarten in op. Superhandig, gewoon even de barcodes scannen en klaar! Wat rest is de hele bliksemse bende doorknippen en weggooien. En hopen dat ik mijn telefoon nooit verlies. *note to self: telefoon weer eens back-uppen*

Nieuwe doosjes Cayston: check. Samen met de eerder deze week bezorgde doos Orkambi, vertegenwoordigt deze maandvoorraad een leuke kleine middenklasser.

Het grote moment is daar: onze gereinigde gordijnen zijn zonet teruggebracht. Het goede nieuws is alvast dat ze niet kapot zijn gegaan én schoon ogen.

Voor het ophangen van de lange lappen heb ik de hulp ingeschakeld van de oudjes. We leveren goed teamwork. Ik piel de haakjes terug in de plooien, mijn moeder telt de ogen aan de rail, en mijn vader is zijn bril vergeten. Maar voor het betere sjouw- en vasthoudwerk is een visuele handicap geen probleem.

Dolgelukkig ben ik met het eindresultaat! Onze gillend dure gordijnen zijn perfect uit de wasstrijd gekomen. Ze zijn geen millimeter gekrompen, nergens beschadigd, en echt heel erg schoon geworden. Dat dezelfde stomerij jaren geleden mijn trouwjurk verklootte, is hiermee zo goed als vergeten. Die jurk draag ik toch nooit meer, van onze gordijnen hoop ik nog heel wat huwelijksjaren te kunnen genieten.

En toen was er friet. Dat eet ik tegenwoordig gewoon. Het moet allemaal niet gekker worden.

Hej hej.

Geen opmerkingen: