maandag 29 januari 2018

Plog 820 - Een bevallingsfoto?!

Plog 820: wat deed ik allemaal op maandag 29 januari 2018?

Zij die ontwaakte met panda-ogen groet u. Ik was niet zo naar de gallemiezen als vorige week gelukkig. Toch ging ik gisteravond naar bed zonder inname van mijn avondvernevelingen en mét de mascara nog op mijn wimpers. Het voorslaapje op de bank was iets te vast om me daarna nog in het verzorgingsfeestgedruis te storten. Moet kunnen, voor een keertje.

De gebruikelijke ochtendbenodigdheden.

Gesprayd en gedoucht zien de wereld en ik er meteen een stuk frisser uit.

Sara lijkt hier braaf te liggen en zelfs een beetje dommig voor zich uit te staren. Niet is echter minder waar. Het is mandjes-aanklooi-tijd. Ze sleept haar divan regelmatig van de ene plek naar de andere. Een echte vrouw, dol op interieuraanpassingen op z'n tijd.

Dit keer is de verandering slechts subtiel. Maar wie ben ik om daarover te oordelen? Ze zal wel net op een aardstraal hebben gelegen of zo. 

Het heeft nog relatief lang geduurd voordat ik vertrouwd achterliep met ploggen. Ik timmer fluks de plog van zaterdag in elkaar.

De vriendin van mijn moeder vroeg of we gezellig samen koffie kwamen drinken. En vlaai eten. Zowaar mijn naam Irène is ben ik daar vrijwel altijd voor te porren.

Dat stuk vlaai train ik er bij de fysio meteen weer af. Deze oefening kan nu al vijf kilogram zwaarder dan vorige week. Progressie!

Bevallingsfoto's zullen er van mij nooit komen. Toch gok ik dat deze gezichtsuitdrukking er dicht bij in de buurt komt. Vijf miezerige kilo's moet mijn zielige rechter bovenbeen omhoog duwen. Ik kijk erbij alsof er een kind van vijf kilo overdwars uit mijn flamoes moet.

Niet alleen de supermarkt in mijn huidige woonplaats draagt Skate4AIR een warm hart toe. Ook de Jan Linders in het dorp waar ik opgroeide, heeft een spaarbox met mijn poster naast de lege flessen automaat geplaatst. De komende twee weken kunnen de inwoners van Linne eveneens hun emballagebonnetjes doneren aan Skte4AIR! Uiteraard doe ik zelf meteen een duit in het bakje.

Gistermorgen installeerde ik in alle vroegte een nieuwe Omnipod op mijn linker bovenarm. Toen het naaldje venijnig door mijn zachte vlees prikte, voelde ik meteen dat het niet lekker zat. Maar zo'n plakpompje kost iets van 50 euro en moet drie dagen blijven zitten. Dus gewoon de tandjes op elkaar en die arm maar een beetje ontzien. Tot het vanmiddag echt niet meer te harden was. Met een ferme ruk trok ik de pleister los en verloste mezelf van het kreng. Zonet zette ik een nieuw exemplaar op mijn andere arm. Dat voelde meteen een stuk beter. Ter controle maakte ik nog even een foto om te zien of hij goed zit.

Voorheen was Sjrd niet altijd even dol op beeldparticipatie op mijn plog. Maar sinds Enzo Knol is hij zich ervan bewust dat een dergelijk podium ook bestaat bij de gratie van medespelers. Zodoende schept hij hier heel naturel zijn bord vol pasta.

Zoals dat tegenwoordig gaat. Samen gezellig nog wat werken na het avondeten.

Hej hej.

Geen opmerkingen: