dinsdag 30 januari 2018

Plog 821 - De oma met de fluwelen oortjes

Plog 821: wat deed ik allemaal op dinsdag 30 januari 2018?

Gestrand in het zicht van de haven. Ocharme. De vrees dat het niet lang meer zal duren voordat robots de wereld overnemen is mij compleet vreemd. Zolang onze Roombi dit soort fratsen blijft uithalen, heeft de mensheid nog steeds de regie. Stom apparaat.

Koffie dan maar? Absoluut.

Jij nog plogwaardige nieuwsfeiten te melden, lieve meid?

Oh. Kee.

Iemand zal iets aan deze hachelijke situatie moeten doen. Ik vrees dat ik dat ben. Maar nu even niet hoor. Voorlopig verwachten we toch geen logés.

Ik heb bovendien wel andere dingen aan mijn hoofd.

De januarischaduw verraadt dat ik flink wat vertraging heb opgelopen deze dinsdag. Maar als je bedenkt dat lopen tot voor kort geen vanzelfsprekendheid was, is dat helemaal niet zo erg. Het is vandaag op de kop af tien weken geleden dat ik mijn gehavende kreukelzone opliep. Heel stiekem loop ik sinds deze week soms al kleine stukjes zonder kruk. Het gaat bijna vanzelf. Dan zal het ook wel kunnen, denk ik.

En dan nu écht aan de wandel. Met de knapzak op mijn rug tippel ik blijmoedig naar de supermarkt. Het is helemaal niet koud buiten. Die 5.000 stappen ga ik wel halen op deze manier.

De inhoud van de spaarbox bij de flessenautomaat verrast me. Wat zitten er al veel emballagebonnetjes in! En dat pas na één week en met nog drie op de teller. Goed bezig lieve dorpsgenoten!

Hoewel ik niet meer kan schaatsen voor mijn sponsorcenten, zet ik me heus nog steeds in voor Skate4AIR. Zoals inmiddels gevoeglijk bekend via mijn smoezelige toetsenbord, maar ook mijn spieren zet ik dagelijks aan het werk. Dit rondje thuisfysio is dan ook speciaal voor alle mensen die de waarde van hun lege flessen aan Skate4AIR geschonken hebben. En weet dat deze bewegingen me in verhouding veel meer moeite kosten en pijn opleveren dan het schaatsen zelf. Dus...

Rekken en strekken. Want pijn is fijn. Of zo. Gelukkig kan ik rekenen op de nimmer aflatende support van Sara.

Stamppot van rode bietjes en een rood uitje, een groenteburger ernaast, en voor het ware Van der Valkgevoel nog een dotje appelmoes. Prima kostje.

De avond kabbelde rustig voort. We keken maar liefst twee afleveringen van Bloodline. (Waarbij ik me echt élke aflevering dooderger aan die sukkel van een Kevin. Wat een lapzwanzerige, idioterige oetlul. Sta ik hier alleen in?!?) Daarna schakelde ik over naar NPO1 en viel werkelijk met mijn neus in de boter. Want De Rijdende Rechter, met de beste casus sinds de abusievelijk gecastreerde obese hond Motie (spreek uit: Mutti). Echt, kijk deze aflevering HIER terug als je hem nog niet gezien hebt...

Hej hej.

Geen opmerkingen: