maandag 12 februari 2018

Plog 827 - De kwieke kievit

Plog 827: wat deed ik allemaal van 05 tot en met 11 februari 2018?

Goedemorgen. Het is weer even gedaan met de dagelijkse plogs. Over tot de orde van de weekplog. Met een lekker bekske koffie en een plakske peperkoek met hagelslag. Ken je die combinatie? Beslist een aanrader. 

Hmpf. Eerst een kussenfort bouwen en er daarna parmantig naast gaan liggen.

Chocola is niet bederfelijk toch? Toegegeven, de Nutella smaakte niet meer helemaal zoals in 2014. Het is maar goed dat het glaasje nu leeg is. De grote variatie aan chocoladebeleg doet een plotselinge verslaving impliceren. Of op zijn minst een craving. Toch is dat niet aan de hand. Meer dan een toevalligheid kan ik er niet van maken. Het is meestal kipfilet dat de broodklok slaat. Maar die was dus op.

Ik heb het gevecht met de puinhopen in de logeerkamer gewonnen! Alle was en rondslingerende kledingstukken die van jou of mij konden zijn, zijn gewassen, gevouwen en opgeborgen. De motivatie om het nu terdege bij te houden is enorm, dat begrijp je.

Oh oh... Ik ben vanmorgen vroeg dus niet wakker geworden om mijn Losec in te nemen. Dat belooft niet veel goeds voor de rest van de dag. Dom.

Omdat ik graag te voet naar de supermarkt wilde en mijn moeder liever niet in mijn auto wilde rijden, kwamen we tot dit spannende compromis. Of we heelhuids thuiskomen is de vraag. Vrouwen in Afrika of Azië lachen hier vast hartelijk om.

Nu volgt een bekentenis. Ik ben vorige week donderdag toch echt iets te hard van stapel gelopen bij de fysio. Die 25 minuten op de loopband op standje 4,5 km per uur waren te veel van het goede. Ik heb best wel wat last gehad in mijn aangedane gebied. Om mezelf in bescherming te nemen, blijven de echte sportkleren dus toch nog even in de kast. In elk geval tot over een week, als ik de controle bij de orthopeed heb gehad. Inclusief groen licht om alle remmen los te gooien.

Mijn moeder kocht gisteren een zak winterpeen en kreeg daar zo'n zelfde zak gratis bij. Die mocht ik hebben. Daar brouwde ik een goede soep van. Nadat we er gisteravond smakelijk van aten, kunnen deze bakken de vriezer in. Er gaat niks boven een goedgevulde vriezer. *boks*

Zie je mijn gezicht? Het zit voor het eerst sinds weet ik hoe lang geleden weer eens vrij compleet in de stuc. Zelfs het zetten van een strakke eyeliner lukte nog verrassend goed. Maar waarom dan Irène?

Hierom. Fotograaf Jan-Paul van Fotografie Kuit zette me vanmiddag veelvuldig en in allerlei poses op de kiek. Volgende week verschijnt er een stuk over de kortste schaatscarrière ooit in Dagblad De Limburger. Inclusief beeldmateriaal. Spannend...!

Je zult weten dat je in Limburg woont en aan de vooravond van carnaval staat. Vastelaovend samen, alaaf! Wat ons betreft zal het blijven bij de consumptie van een nonnevot. Ook al begon het vastelaovesgeveul meteen te kriebelen bij het kijken naar de prachtige documentaire Nao 't Zuuje.

Zaterdag 10-02-2018: D-Day op het Runn meer in Zweden. Vandaag wordt de Daylight Challenge van Skate4AIR verreden. Marcia gaat van zonsopgang tot zonsondergang zoveel mogelijk kilometers maken. Ze verschijnt met mijn hele schaatstenue aan op het ijs.
Op het Stationsplein in Roermond is het hossen geblazen tijdens de Sjtasiefestatie. Hoewel mijn heupjes alweer aardig kunnen sjoenkelen - ik heb het geprobeerd - blijven wij wijselijk thuis. Maar Anouk gaat wel en draagt mijn konijnenbontjas.
Zelf ben ik nergens bij maar toch overal geweest. En heb ik spoortjes DNA achtergelaten. Het stemt me licht melancholisch.

In Nijmegen vieren ze amper carnaval. Goed oord om vandaag naar uit te wijken. Grappig genoeg waren we hier twaalf weken geleden ook. Twee dagen voor mijn val nam Sjrd deel aan de Zevenheuvelenloop. Liggend in mijn ziekenhuisbed dacht ik regelmatig terug aan die fijne zondag. Hoe lang het ging duren voordat ik weer een beetje behoorlijk op de been zou zijn. En moet je nou eens kijken...

Op doktersadvies - echt! - nemen we regelmatig een pauze. Heel niet erg.

Kleren passen in een stoffig pashokje beleeft toch echt heel anders dan online je kloffie bij elkaar klikken.

De stappenteller zou uitkomen op ruim 8.000 stappen vandaag. Dat zich dat aftekent op mijn gezicht neem ik voor lief. Nu eerst een pizza!

Het schema van de Olympische Spelen heb ik nog niet helemaal helder op het netvlies. Het is dat ik na het ontwaken op Twitter las over de nú verreden 5.000 km van de heren. Precies op tijd zwengelde ik de tv en het kastje aan om Sven zijn olympisch goud succesvol te zien verdedigen.

Zondagchillings met het Saar.

Je hebt momenteel hossers, wintersporters, gamers, en grieperigen. En je hebt revalidanten. Mijn stok en ik maakten een lekkere ronde langs het water. De wind was ijzig koud maar toch floten de vogeltjes al volop. Het duurt niet lang meer mensen. Het voorjaar hangt in de lucht.

Hej hej.

Geen opmerkingen: