maandag 26 februari 2018

Plog 829 - Een heerlijke vakantieweek!

Plog 829: wat deed ik allemaal van 19 tot en met 25 februari 2018?

Hartelijk matineuze maandagmorgen. Ik stond voor dag en dauw naast mijn bed. Er staat het een en ander op het programma vandaag. Alles valt of staat met een strakke planning. En een beetje mazzel op de weg. Gelukkig valt het goed mee met het fileleed. Aldus de deskundige naast me.

Het leek mijn longarts leuk om een interactief college aan tweedejaars studenten geneeskunde te geven. Hij knutselde een CF-quiz in elkaar en vroeg mij om erbij te zijn. Als levende patiënt van wie het hemd van het lijf gevraagd mocht worden. Een beetje zoals ik ooit mijn verzorgpony Wanda mee naar school nam, toen ik mijn spreekbeurt over paarden hield. De studenten bleken al erg goed op de hoogte van de beginselen van taaislijmziekte. Het werd een heel erg leuk uur, terwijl er eigenlijk maar 45 minuten gepland stonden voor dit college.

Na een lekker broodje in de kantine is het middagdeel gevuld met tv-opnames. EenVandaag gaat een item maken over kostbare medicijnen. Mij is gevraagd daar ook wat over te zeggen. Helaas loopt het inhoudelijke interview nogal stroefjes. Ik word overvallen door een black-out en de manier van vragen stellen door de interviewer helpt me daar niet meteen uit. Gelukkig bemoeit Sjrd zich er op het juiste moment tegenaan en kom ik toch nog een beetje uit mijn woorden. Al zie ik het eindresultaat met angst en beven tegemoet.

Maar als dan de contouren van Amsterdam verrijzen en het getingel van de trams in je oren schalt, dan weet je dat alles toch wel goedkomt. Damskooo!

We logeren in het museumkwartier maar belanden voor ons avondmaal bij een knusse Italiaan in de Pijp. Die precies het juiste voorgerecht op de kaart heeft staan. Ik snák naar een borrelplank. En wijn. De levon menson.

Volgens mijn Fitbit was het een keurig nachtje met voldoende slaap. Zelf kan ik dat niet helemaal onderschrijven. Ik moest er vaak uit voor een plasje en omdat het matras van onze boxspring een topper ontbeerde lag het nogal hard allemaal. Maar voor de rest was het prima.

Kijk maar. Voldoende vierkante meters om je kont te keren. Een lekker bad waarin ik gisteravond mijn verkleumde lendenen in ontspande, en mijn favoriete reisgezelschap op de achtergrond. En dan nu op naar een ontbijtje buiten de deur. Urban peepz als we zijn.
Oh ja, ik sta ook nog in de krant vandaag. Alweer. Met een foto uit lang vervlogen tijden. Van toen ik mijn schaatsen nog onderbond en het de fotograaf van de Volkskrant een goed idee leek om dit historische moment in kikvorsperspectief vast te leggen. Maar het gaat natuurlijk om de inhoud van het artikel.

Op nuchtere maag door het Vondelpark wandelen. Heel niet erg.

Hoi!

Het is intens lekker maar ook graf koud in onze hoofdstad. En zoals je aan mijn kleine oogjes ziet, ben ik ook best wel moe. Regelmatig ergens pauzeren met een drankje en een hapje is de enige remedie.

"Kom, laten we nog een selfie nemen voor het Koninklijk Paleis op de Dam!" Poging 1.

Zo kennen we ons weer. Zoeter dan zoet.

We hebben vooral heel veel gewandeld en bijna niks gekocht. De commerciële buit bleef steken op één shirtje, een flesje water, en een puzzel. Gelukkig compenseren we de uitgaven ruimschoots in de horeca.

Weer thuis zet ik meteen het bad aan. Dat doe ik haast nooit. Alleen als ik eerst ergens anders heb liggen poedelen en de herinnering aan hoe fijn dat is vers in het geheugen zit. Een goed glas koffie erbij om het af te toppen.

Op de kop af 13 weken na de val wandel ik weer alsof er niks gebeurd is. Dat stemt me intens gelukkig.

Op woensdag meld ik me bij Jan Linders in Linne. De box voor emballagebonnen is uiteindelijk drie weken blijven staan en vandaag ga ik de opbrengsten incasseren. Het eindbedrag is *tromgeroffel*... €79,20! Heel hartelijk dank aan alle inwoners van Linne die op deze manier hun bijdrage aan Skate4AIR hebben geleverd. Jullie zijn lief!

's Middags is het tijd voor een verkwikkende wandeling. Alsof we nog niet genoeg gelopen hebben.

Zoals de pasta thuis smaakt, smaakt hij nergens. Ook deze variant met groene saus en vegetarisch bovendien smaakt voortreffelijk.

Het mag dan wel vakantie zijn, het sporten gaat gewoon door. Mijn rechter bovenbeen moet flink aan de bak. Net als de rest van het lijf.

De rest van de dag kwam er niet veel meer uit me dan dit. Maar ook dat is vakantie.

Laatst gooide ik een bus waarvan ik vermoedde dat het haarlak was in mijn winkelwagentje. Na een paar vruchteloze pogingen om met de inhoud van dit roze ding mijn perm te fixeren, weet ik zeker dat het veel is maar geen haarlak. Nadere bestudering van de kleine lettertjes bevestigde dit. Het blijkt textuurspray te zijn. Wat in hemelsnaam moet een mens met recht naar beneden vallend melkboerenhondenhaar hiermee?!

Nou ja. Alsof de mensen in België zich ook maar een seconde druk maken om mijn slappe waaihaar. Hoi Antwerpen! Zit je lekker Sjrd?

Ook in Antwerpen zijn de mussen vastgevroren op het dak. Amai wat is het koud!

Voor de zekerheid heb ik toch maar een mutsje gekocht. En het eerste zomerjurkje van het seizoen! Een vat vol tegenstrijdigheden, dat ben ik.

Mooi hoor. Als je door de eeuwig durende bouwput die Antwerpen is heenkijkt. Ruim veertien jaar geleden beleefden Sjrd en ik ons eerste weekendje weg in deze stad. Toen was het centrum al een grote, openliggende bende. Er lijkt in al die jaren niks veranderd.

Dit hier zijn Nello en Patrasche. Ze lijken er lekker bij te liggen maar in werkelijkheid is het een heel triest verhaal. Een soort Het meisje met de zwavelstokjes meets Hachi.

En weer door. Meters maken.

Er stonden drie dingen op mijn Antwerps wensenlijstje: een Belgische wafel, een Bels pintje, en Vlaamse frieten. De wafel is niet gelukt, het bier komt uit Brugge, en de frieten zijn niet per se heel Vlaams. Maar alles bij elkaar opgeteld is het perfect.

Ook vandaag taffelden de pootjes weer een straffe 10 kilometer bij elkaar. Goed gedaan jongens. Trots op jullie.

Dan volgt er nu een quiz. Wie in dit huishouden is toe aan een nieuwe bril en welk montuur is het geworden?

Sara kreeg post. Ze is niet onverdeeld positief. Want ze ziet de prikkenbui natuurlijk alweer hangen. Misschien kun je de afsprakenkaart verstoppen? Dat deed ik vroeger ook altijd met die leuke maar gewraakte Nijntjekaart die de tandartsassistente elk halfjaar ter herinnering verstuurde.

Eerst naar de winkel gaan en een shitload aan boodschappen kopen en vervolgens pizza's bestellen.

Groetjes van je Muppet. Mahna Mahna!

Sjrd heeft zijn zondag welbesteed op kantoor. De administratie is weer helemaal bij en nu zet hij zijn schouders met hetzelfde gemak onder een DIY.

Hej hej.

Geen opmerkingen: