maandag 26 maart 2018

Plog 833 - De essentie van het leven...

Plog 833: wat deed ik allemaal van 19 maart tot en met 25 maart 2018?

Zo Sara. Nieuwe week, nieuwe pose? Dat vinden wij niet raar, dat vinden wij alleen heel bijzonder.

Ik heb wel een lekker ritme te pakken momenteel. Op maandag komt de hulp, ga ik sporten en meteen erachteraan boodschappen doen. Als ik dan thuiskom is zij klaar en het huis schoon. Helemaal perfect. Enig puntje van zorg tijdens deze routine kan wel eens mijn opspelend hongergevoel zijn. Maar meestal heb ik wel iets van een eiwitreepje in mijn sporttas zitten waar ik in de auto op knaag. Dus ik zweer je: it wasn't me.

Maandags maaltijdje bouwen, zin in!

Meestal win ik gratis speeltijd vlak ik voor ik naar bed moet. Vanavond heb ik dubbel geluk. Het is nog vroeg en ik win niet één maar drie uur onafgebroken Candy Crush spelen! Mij hoor je de rest van de avond niet meer.

Snotvergeme. Het woei nogal hard dinsdag en zodoende belandde mijn net gekochte en zorgvuldig ingepakte ananas alsnog kapot op de grond voordat ik hem ingeladen had. Lekker dan.

"Pak maar snel een nieuwe," zei het winkelmeisje van Kwantum vriendelijk. "Die kapotte boek ik gewoon af." Wat aardig! En zo staat hij alsnog in de letterbak XL te shinen, onder een stolp. Heel woonmagazine allemaal.

Hier ook al. Een nieuwe quote verdient een nieuw bord. En ik had ook wel zin in deze leuke poster van Zilverblauw, uit de onlangs gelanceerde WOWN-collectie.

Op het menu vanavond staat een vers bereide pompoensoep, met broodjes uit de oven en smeersels van De Vegetarische Slager. De soep is bijzonder goed gelukt mag ik wel zeggen. Ik vermoed dat het de verse gember is. Gember is leven.

Je weet dat het voorjaar lonkt, als de hond des huizes zich uitgelaten op het gazon werpt om daar eens uitgebreid te gaan liggen rollebollen. Waarom doe ik dit zelf niet ook een keer?

Nou bijvoorbeeld omdat ik vandaag nogal veel moeite heb gestoken in het uiterlijk vertoon. Nel Veerkamp op de achtergrond moet zich alleen vermaken vanmiddag. Ik ben weg. Doei!

Uiteraard gaan we stemmen woensdagavond. Want ons zwaar bevochten democratisch recht. En ook nog gewoon de obligate burgerplicht. Stemmen is verworden tot één groot sociaal cliché. Mijn stem gaat naar een in Irak geboren dame. En ik ben tegen de sleepwet. Mag je best weten. Zolang ik zelf maar kan bepalen wat ik deel en met wie. Groetjes.

De bezorger van de Haga apotheek doet alleen op woensdagen het zuiden aan. Dat combineert tamelijk onhandige met mijn planning. Maar die Orkambi moet wel gewoon tot me komen natuurlijk. Het is top dat ik in zulke gevallen een beroep kan doen op mijn fysiopraktijk. Daar is altijd iemand thuis om een pakketje in ontvangst te nemen. Het is dat ik de doos vandaag op moet halen aldaar, anders had ik het sporten met liefde overgeslagen. Vandaag bleek het echter de ideale stok achter de deur.

En dan nu met een zak chips op de bank. Ik ben ook maar gewoon een mens. Een mens dat groentechips eet dan, maar toch.

Ik kom er openlijk voor uit: ik kijk beautyvlogs. Het fascineert me mateloos hoe die dames zich vol plamuren met ik-weet-niet-hoeveel lagen en soorten smeersels. Zelf ben ik al blij als mijn eyeliner niet al te bobbelig of dik op mijn bovenste ooglid verschijnt en het verschil tussen links en rechts acceptabel is. Shapen en stoeien met bronzer en high lighter is me dan ook zeven bruggen te ver. Maar ik mag er graag naar kijken. En zoals het echte influencers betaamt, lukt het hen om mij ongemerkt producten aan te smeren. Want die kwasten van Real Techniques zijn echt zooooo fijn. Oké dan...! Ineens wist ik wat ik van die cadeaubon van Bol wilde kopen. Het zal mij benieuwen...

Je kunt onmogelijk met goed fatsoen in ons dorp wonen en niet dit nieuw verschenen boek gelezen hebben.

Deze vrijdagmiddag lunch ik met mijn oudste vriendin in een nieuwe eet- en borrelzaak. De croque monsieur is van indrukwekkend formaat en voortreffelijke smaak. Erg leuke tent. Hier kom ik zeker nog eens terug!

Ook de verbouwing en inrichting zijn smaakvol aangepakt. Details uit vervlogen tijden zijn zichtbaar gelaten. Deze oude put is diep! Gelukkig staan we erop en zitten we er niet in. (Irène, serieus...)

Mijn maag verdraagt nog maar amper wijn, wat ik erg jammer en best wel ongezellig vind. Vanavond wil ik nog wel eens een gokje wagen, om te proosten op het weekend. Die drooglegging kan toch niet voor eeuwig duren?

De zaterdag begint met zon en wat sfeerbeelden uit de tuin.

Sara is namelijk opnieuw nogal in haar element. Tijd om er de grotere lens bij te pakken!

Knap kontje hondje.

Die filet americain van De Vegetarische Slager is echt niet van het origineel te onderscheiden. Behalve qua buikpijn achteraf. Die ontbreekt namelijk volkomen bij de vegavariant.

De wijn is goed gevallen gisteravond. Hij smaakte zelfs naar meer. Kom maar door dan!

Zomertijd. Uur eraf, altijd lastig. Doe mij deze maar.

De man die vanmiddag een halve marathon gaat lopen staat nog even zijn schoenen te prepareren. Lekker op tijd wel. Dat er ook nog een föhn aan te pas moest komen om de boel op tijd weer droog te krijgen blijft tussen ons.

De hardloopposse. De een noemt het verdwaald, de ander blijft volhouden de weg te weten. Die met dat staartje wil vooral zo min mogelijk extra meters lopen. Ze heeft er nog 21.0975 voor de boeg namelijk.

Hier staat voor twee volle marathons aan ambitie, training, en spanning! Maar Sjrd, wát staat er nou op jouw buik?

Wil de echte Linda dan nu opstaan?

Terwijl we staan te wachten op de eerste doorkomst van onze toppers, krijg ik bijna ruzie met een rokende local. Ze staat in al haar opgedirkte onsportiviteit flink aan haar kankerstok te hijsen. De rook waaiert precies mijn kant op. Na wat gewapper van mijn kant vraag ik haar vriendelijk (echt!) of ze misschien alsjeblieft even de andere kant op kan roken. "Want ik heb niet zulke goede longen," voeg ik er voor de zekerheid aan toe. Een verontwaardigde blik, het kansloos ophalen van haar vlezige schouders, en de ultieme dooddoener "Ich sjtaon hiej geweun!" vallen mij ten deel. Dan niet. Dan wens ik je vanavond een dikke opgehoeste bloedklodder toe, in de hoop dat hij mij bespaard blijft. Succes ermee, zeug.

We hebben zon en genoten van een lekkere lunch. Op zo'n manier is dat aanmoedigen een koud kunstje.

De helft van het kwartet is al binnen. Knap gedaan kerels! Nu die andere twee nog.

Om Sjrd goed te kunnen zien finishen, klom ik met gevaar voor eigen heupkom op een flinke verhoging. De spanning die zoiets ogenschijnlijks eenvoudigs met zich meebracht overviel me. Net op het moment dat hij eraan kwam, ving mijn camera Pikachu. Lekker dan.

Props voor paparazzo Linda. Vijf centimeter extra lichaamslengte doen soms net wel de truc. En zie dat geconcentreerde bekkie!

Proficiat kanjers, met deze topprestatie!

Een kroegs wijntje tot besluit. Want de nazit, dat is de essentie van het leven.

Hej hej.

1 opmerking:

Sylvia zei

Ik proestte om de bloedklodder :)