maandag 9 april 2018

Plog 835 - Matching bodywarmers en kilometers vreten

Plog 835: wat deed ik allemaal van 02 tot en met 08 april 2018?

Tweede Paasdag hebben wij omgedoopt tot Eerste Hortensiasnoeidag. Dankbaar klusje altijd. Meteen resultaat.

En we doen het samen! Dat was tot een paar jaar geleden sowieso ondenkbaar. Hashtag ontzettend fijn! Om het feestgevoel nog wat aan te scherpen hebben we allebei een bodywarmer aangetrokken. Heel ANWB.

Als de klus in de voortuin geklaard is heb ik zelfs nog energie om het gazon te maaien. Sara krijgt een stokje toe. Zij heeft immers goed meegeholpen. Met waken en langs de heg op en neer rennen om passerende buurthonden uit te kafferen.

Op het menu staan broodjes vegetarische hamburger. Met de door Kassa bekroonde vegaburgers van Albert Heijn. Ze kwamen als beste uit de smaaktest. En inderdaad. Super lekker, mals en smaakvol!

Dit is mijn moeder. Ze is intens gelukkig. De reden daarvoor zit verscholen in de kussens voor haar neus. Die gaan namelijk allemaal mee naar huis. Ze is al jarenlang bezig om deze accentkleur in het interieur toe te passen. Maar telkens verzon ze wel een reden om het toch niet te doen. Vandaag is ze dan eindelijk gecapituleerd. Wat zal mijn vader blij zijn.

Gelukkig kan mijn vader zich altijd terugtrekken in de kelder. Samen met zijn vrienden zet hij daar een parallel universum op de rails. Met tot in detail uitgevoerde aankleding.

Ik weet niet precies meer waar en wanneer ik het zag, hoe iemand nogal simpel een gekookt ei doormidden kliefde met een handige snijder. Onze eiersnijder komt van de Action en is dientengevolge nogal gammel. Het blijft Chinese rotzooi, immers. Maar plots schoot me te binnen dat er in onze keukenla wel degelijk een tool met body lag te liggen. Al jarenlang. Champignons snijden was nog nooit zo'n feest!

Hoi, het is weer woensdag. Tijd voor een zwart kleedje en het hoofd vol in de stuc. Mijn Dr. Martens lopen inmiddels als een zonnetje.

's Avonds eten we vlaai op de veertigste verjaardag van mijn schoonzuster. Die op de proppen kwam met het meest hilarische verjaardagscadeau denkbaar: nieuwe theedoeken en handdoeken voor in de keuken. Ja die meid weet wel hoe je een mijlpaal viert.

Ruim twintig jaar geleden liep ik niet alleen rond op Dr. Martens maar ook met een smoelwerk vol ijzer. Geen puberteit zonder beugelarij. Helaas staan mijn tanden tegenwoordig allang niet meer zo recht als toen. Hoewel ik dat altijd zonde vond, stoorde het me niet genoeg om er wat aan te doen. Het feit dat mijn toekomstperspectief allerminst rooskleurig was droeg daar beslist aan bij. Ik had wel andere dingen om me druk om te maken, en daarnaast vond ik het economisch gezien ook geen heel zinvolle investering. Sinds mijn kaarten dankzij Orkambi herschud zijn, liggen de mogelijkheden echter weer voor het oprapen. Evenals de ergernissen, zo blijkt. De hoogste tijd om mijn tanden in een nieuw beugeltijdperk te zetten. Omdat ik het waard ben!

Zo lig je nog in de stoel bij de orthodontist, een goed uur later en 113 kilometer verder zit je tegenover Grisley. Die zich behaaglijk voor de brandende kachel heeft geposteerd. Grisley lijkt wel oké met mijn komst. Gelukkig maar, want we zullen de nacht onder hetzelfde dak doorbrengen.

Weer 78 kilometer verder sta ik zomaar midden in het kloppend hart van Skate4AIR. Hoewel de schwung er in april wel een beetje uit is.

Om de achtste editie in stijl af te sluiten ben ook ik uitgenodigd voor een feestelijk etentje. Het is leuk om iedereen nog een keer te zien en bij te kletsen. Ik moest er helemaal voor naar Ouderkerk aan de Amstel. Heel praktisch.

Goeiemorgen vanuit mijn logeerbed. Hoe lang is het geleden dat ik zonder Sjrd naast me wakker werd, ziekenhuisopnames uitgezonderd? Ik kan het me niet heugen. Hoewel de faciliteiten op mijn logeeradres prima waren, maakte ik niet zo'n bijster goede nacht. Geeft niks, halen we wel weer in.

De terugreis verliep ondanks mijn slaapgebrek prima. Dit derde jaar met Orkambi hoop ik mijn actieradius nog verder te vergroten. Zelfstandig lange stukken autorijden vormt daar een onderdeel van. En dat is weer een kwestie van gewoon doen.

En dan kan ik nu met goed fatsoen lekker instorten. Ondanks dat het vandaag mijn dertiende blogverjaardag is. Dertien vind ik sowieso niet zo'n vierbaar getal.

Sara weet hoe leuk ik katten stiekem vind en doet heel erg haar best om twee dieren in één te zijn. Alsof ik haar ooit zou inruilen...

Of we naar zijn voetbalwedstrijd wilden komen kijken, vroeg Grote Sjrd. Tuurlijk jongen. Maar alleen als jullie met boter en suiker worden ingemaakt. En zo geschiedde. Of het zes nul of zeven nul werd maakt dan ook niet meer uit.

Deze vriendin hier kon de vrijheid niet aan. De kleine opening naast het tuinhekje was groot genoeg om de kuierlatten te nemen. Pas toen we twee tuinen verder iemand hoorden roepen van wie dat witte hondje was, ontdekten we dat het om Sara ging. Wel verdorie!

In het laatste streepje zonlicht van zaterdag klets ik bij met Drs. Hij vertrouwt me alle geheimen over de schoolmusical toe. Ga voor die hoofdrol jongen. Glans maar!

Het eerste buitenontbijt is een feit! Als dat geen zondag is.

Nadat Sjrd een rondje is gaan rennen stort hij zich op het kuisen van de garage. Alle rekwisieten die herinneren aan mijn ooit gebroken heupkom staan gruwelijk in de weg. Je zou er haast over struikelen.

Ik werp me intussen met alles wat ik in me heb op het schoonmaken van de tuinstoelen.

Aan teennagels lakken in de winter doe ik niet. Zodra het kwik onder de vijftien graden schiet trek ik alleen onder de douche mijn sokken uit. Maar nu de slippers lonken sla ik ook weer braaf aan het kwasten natuurlijk.

Met een zomerse pasta sluit ik deze heerlijke dag af. Wat zeg ik? Deze heerlijke week!

Hej hej.

Geen opmerkingen: