maandag 23 april 2018

Plog 837 - Het granol van de spreekkamermuren

Plog 837: wat deed ik allemaal van 16 april tot en met 22 april 2018?

De week is pas een paar uur oud maar staat nu al bol van de prachtige beloften. Sara heeft er haar mooiste ketting voor omgedaan. De buurtmeisjes stonden van het weekend weer op de stoep met hun waren. Dit keer liet Sjrd zich verleiden tot de aanschaf van een sieraad. Voor de hond! Zo gaat dat hier dus.

Ach, alsof ik iets te kort kom.

Sterker nog, het ontspullen gaat maar door. Een bezoekje aan de vuilstort helpt ons in één keer van twee verweerde, compleet nutteloos geworden stootwillen af. Stootwillen? Iets nautisch. Ook wel fenders genoemd. Of gewoon tieten, in waterscoutingtermen.

Met deze weersomstandigheden kunnen Sara en ik niet anders dan aan de wandel gaan. En de liefde? Die ligt gewoon op straat.

Net als de kunst. Goed, je houdt van Woezel en Pip of je haat ze. Maar niemand kan zeggen dat dit niet knap gemaakt is. Van stoepkrijt! Ik kwam doorgaans niet verder dan mijn naam in hobbelige strepen of een verlepte bloem.

Mijn dinsdagavond breng ik door in de plaats waar mijn leven in 1979 begon. Ruimte voor veel nostalgische gevoelens is er niet, ik word namelijk overstelpt door buikpijn. Zo langzamerhand begin ik te vermoeden dat ik een diagnose toe kan voegen aan mijn collectie aandoeningen. Namelijk het Prikkelbare Darm Syndroom. Vooral na het eten van rauwe groenten reageert mijn buik door te gaan krampen en nogal idiote proporties aan te nemen. Van paprika en ijsbergsla wist ik al dat het verboden groenten waren, maar inmiddels kan ik ook worteltjes toevoegen aan het arsenaal 'beter niet meer eten'. Zo komt de uitdrukking "Ik ben toch geen konijn!" wel heel dichtbij.
Maar goed. Waarom zit ik dan met al mijn ongemak in een willekeurige bedrijfskantine in Geldrop naar een powerpointpresentatie over CF te kijken? Simpel. Omdat mijn moeder een van de organisatoren is van deze Regio Contactavond en Vncnt van de NCFS komt vertellen over de razendsnelle en hoopvolle ontwikkelingen op het gebied van medicatie die CF bij de wortel aanpakt. Daar kun je niet genoeg over bijgespijkerd worden.

CF heb je elke dag, maar deze week nog een beetje extra. Want op woensdag staat de kwartaalcontrole weer op het programma. Het is voor het eerst sinds weet ik hoe lang dat Sjrd een heuse actiefoto mag maken terwijl ik het granol van de spreekkamermuren blaas. Zie dat vuistje maar! Het resultaat mag er zijn. Ik blaas mijn hoogste longfunctie sinds de start met Orkambi. Dat er een feeststemming in het kamertje hangt moge duidelijk zijn.

Het enige punt van verwondering tijdens dit uitje UMCU zit hem in de mondkapjes. Het moet gezegd dat dit nieuwe modelletje lekker zit maar het je de uitstraling van een vogelbekdier geeft. Volgens de CF-verpleegkundige komt het door de aanhoudende griepgolf. Daardoor ging het plots nogal hard met de geijkte smoeltjes en zitten we nu tijdelijk met deze beauty's opgescheept. Geeft niks. Mijn longfunctie is 48%. Groetjes!

Bij thuiskomst tref ik mijn eerste bestelling via AliExpress in de brievenbus. Die deed ik nog voor ik die stomme geen-kleren-kopen challenge aanging dus dan telt het niet.

Bovendien betreft het een aankoop die nog in mijn garderobe ontbrak. Je zou het niet verwachten maar dit soort kraagjes had ik nog niet in mijn eigen winkeltje hangen. Meer dan gelegitimeerd dus.

Het is 18 april. Mijn ouders zijn vandaag 43 jaar getrouwd, ik heb "de beste longfunctie sedert 2014" aldus mijn longarts in mijn patiëntendossier, de zon schijnt. Heel veel meer redenen om de BBQ voor het eerst dit seizoen aan te steken konden we niet verzinnen.

Op donderdag bind ik de kat op het spek. Omdat ik toch in de stad moet zijn om mijn rijbewijs te verlengen ga ik meteen even langs bij de H en M. Niet om nieuwe kleren te kopen! Wel om oude kleren af te geven. Voor iedere zak - gevuld met minimaal vijf kledingstukken - die je inlevert, krijg je een kortingsvoucher ter waarde van 15%. Deze is geldig tot 31 januari 2019. Op zich lijkt me dat wel een veilige marge.

's Middags weerstond ik de lokroep om keihard te spijbelen van de fysio. Ter compensatie werkte ik me voor twee in het zweet. Met blote benen en alles!

Hartelijk vrijdag. Mijn spiegelselfies willen maar niet scherp stellen de laatste tijd. Misschien ligt het aan het betrekkelijk vroege uur dat ik alweer opgedirkt de deur uit moet?

Je puber 2.0 heeft weer een afspraak bij de orthodontist. Ditmaal om mijn gebit op tal van manieren in kaart te brengen. Er wordt een zwik foto's van mijn mond gemaakt en ook mag ik mijn tanden afdrukken in van die gomachtige klei.

Toegegeven, de overbeet van wijlen Freddie Mercury was groter. Als mijn stemgeluid net zo klonk als dat van hem kon ik ermee leven. In alle andere gevallen lijkt een beugel me bessslist gepermitteerd. Of om met Sjrd te spreken: "Spaar je röntgenfoto's van jezelf?!"

Voor deze tijd van het jaar is het ronduit heet, deze twintigste april. Alleen idioten gaan met deze temperaturen voor hun lol rondwandelen in een kas, op zoek naar fijne bloemetjes.

's Avonds weer gewoon een trui aan hoor. En een diepzinnige blik.

Het weekend is aan! Met zijn allen op de buitenbank, rosé erbij, pas naar binnen als het al donker is.

De zaterdag staat in het teken van De Tuin. Sjrd begint met het opfrissen van de tuintafel. Het blad is inmiddels zo verweerd dat we de splinters uit onze onderarmen kunnen plukken na een avondje buiten eten.

Het is een tamelijk stoffig klusje. Mij is een gebiedsverbod met een wijde straal rondom het schuurtafereel opgelegd. Er zit niks anders op dan alles van een afstand te aanschouwen. Onder de parasol, met een stripboek.

En dan begint nu het echt leuke gedeelte... Ook wij zijn getroffen. De beruchte buxusrupsen hebben ernstig bezit genomen van de struikjes in onze tuin. Het aangezicht is om te janken. Omdat alles uitsteken en weggooien altijd nog kan, trekken we eerst alles uit de kast voor het Grote Buxusrups Bestrijdingsplan. Snoeien, ruimen, lustig met gif in de weer om die fuckers uit te moorden, en tot slot een flinke dot mest in de hoop dat hetgeen er nog staat weer flink wil groeien.

Als je weet hoeveel eitjes één zo'n krengerig rups in zijn leven uitpoept (zo'n 800!) is het niet gek dat ze uit alle hoeken en gaten gekropen komen. Het is om moedeloos van te worden. Ik kan dan ook geen enkele compassie voor dit fraai stukje fauna opbrengen. Ieder exemplaar dat onder mijn Birkenstock komt wordt rücksichtslos vermorzeld.

Maar goed. Het is net zomer. We kunnen buiten eten. Er is ovenfriet.

Mijn zondagmiddag breng ik door met deze leukerds.

Hoeveel drink jij op een dag? Ik moet echt mijn best doen om voldoende vocht binnen te krijgen. Aan mijn buik en sputum te merken heb ik gisteren - toen het echt warm was - zeer zeker te weinig binnengekregen. Vandaar dat ik vandaag een vochtbalansje heb bijgehouden. Mijn buik staat op ploffen. Maar ik denk dat een verstopping voorkomen is.

Hej hej.

Geen opmerkingen: