zondag 22 juli 2018

39

Om drie minuten over negen in de ochtend is het precies 39 jaar geleden dat ik de wereld mijn kont liet zien. Het was ook een zondag, en ik presenteerde me op de uitgerekende datum. Punctueel en een dwars geboren, in de loop van de jaren geen steek veranderd.

Jarig zijn. Het blijft een bijzonder concept. Hoe ouder je wordt, hoe minder er van het kinderlijke verjaardagsgevoel overblijft. Dat verheugen, de spanning, kriebels in je buik, het stralende middelpunt zijn op jouw speciale dag. Helaas kom je, met elk jaar dat je in leeftijd klimt, steeds verder af te staan van het kind dat je ooit was. Letterlijk en figuurlijk.

Terwijl het als CF-er van mijn generatie juist elk jaar bijzonderder wordt. Ik heb al heel wat - in de loop van de jaren naar boven bijgestelde - levensverwachtingen aangetikt en afgevinkt. Dat is even fantastisch als onwerkelijk.

Vandaag begin mijnt veertigste levensjaar. De eerste tekenen van ouderdom zijn inmiddels niet meer te ontkennen. Hoewel het met de rimpels nog wel meevalt, verraden de pigmentvlekjes op mijn gezicht dat ik de jeugd achter me heb gelaten. Ik merk dat mijn huid slapper wordt, het lilt en hangt op plekken waar het vroeger gewoon strak stond. Mijn haarkleur komt uit tubetjes. Al hoeft dat gelukkig niet omdat er al wat grijs te camoufleren valt. Al met al ben ik de meeste dagen best tevreden over wie ik ben geworden. Vanbuiten en vanbinnen.

Omdat veertig worden best wel een ding is, of je nou zo gezond bent als een vis of niet, heb ik besloten om van dit laatste jaar als dertiger iets bijzonders te maken. Met mijn toegenomen energie en gegroeide actieradius kan ik eindelijk weer doen wat ik het liefste doe: joetsen, de hort op. En dat is wat ik het komende jaar structureel ga doen. Met mezelf op pad. In de twaalf maanden voorafgaand aan mijn veertigste verjaardag wil ik in mijn eentje alle provinciehoofdsteden van ons land bezoeken. Dat lijkt me een ontzettend leuke uitdaging. En uiteraard levert het vast ook goed blogmateriaal op. Je leest en ziet het vanzelf!

2 opmerkingen:

Sylvia zei

Mocht je in Zuid Holland terecht komen, app me. Kom ik je vergezellen.

Anoniem zei

Van harte gefeliciteerd, en wat een leuk idee!
Roelien