vrijdag 31 augustus 2018

#40Trip - Den Bosch

Er zijn best wel wat woorden waar ik binnensmonds van moet braken. Kom mij niet aan met slipje, genietmoment, powervrouw, manlief, dinnies, me-time, collegaatje. Ook de term bucketlist vermijd ik liever in mijn vocabulaire. Toch ontkom ik er niet aan om mijn aan mezelf gegeven cadeau ter ere van mijn 39ste verjaardag onder deze categorie te scharen. Vrees ik. Hoe noem je anders het project waarin ik de twaalf maanden voorafgaand aan mijn veertigste verjaardag alle Nederlandse provinciehoofdsteden wil bezoeken? Heel veel verder dan #40Trip kwam ik vooralsnog niet. Eén en al me-time gevuld met genietmomenten. Ik voel aan mijn water wat voor type vrouw mij dat maakt...

Maar goed. Met het klimmen der jaren vliegt de tijd ook alsmaar sneller, lijkt wel. Voordat ik het wist was het dan ook al half augustus: de hoogste tijd voor mijn eerste uitje. Omdat ik het naast ontzettend leuk toch ook best een beetje spannend vind, besloot ik het me de eerste keer niet al te moeilijk te maken. Zodoende viel mijn oog op Den Bosch. Goed te doen met de auto. En met een fijne bonus op de koop toe.

Dinsdag 14 augustus 2018: Ik ben 39 en sta midden in mijn kracht. Op zoek naar de stip aan de horizon. Oh ik zou hier nog uren mee kunnen doorgaan. Gelukkig heb ik wat beters te doen. On y va!

Ja jemig...! Op deze manier wordt het me wel in de schoot geworpen natuurlijk.

Uitzonderingen bevestigen de regel. En hoewel mijn zelf verzonnen spelregels onder andere voorschrijven dat deze #40Trip ondernomen wordt door Me, Myself and Irène maak ik meteen al de eerste keer een uitzondering.

Want ja, tijd doorbrengen met deze meid overtreft alles!

Daar kunnen geen gratis knuffels tegenop. Gemarineerd in hoeveel virussen, bacteriën, hoofdluizen, en koortslippen zou deze olijke gozer vanavond tevreden huiswaarts keren?

Mrc is niet alleen ontzettend fijn gezelschap, ze kan (en wil!) vandaag ook mooi mijn fotografe zijn. Hoef ik deze keer in elk geval geen wildvreemden aan te spreken voor wat hulp bij de leuke plaatjes. Om mezelf nog een beetje uit te dagen heb ik de provinciehoofdstedentour gekoppeld aan een fotografie-opdracht. Zo moet ik in elke stad een paar terugkerende foto's maken. Een daarvan is 'de plaatsnaam duidelijk in beeld'. Check.

'Een kenmerkende delicatesse uit de betreffende stad of provincie' is een andere foto-opdracht. Met deze Bossche bollen val ik met mijn neus in de boter. Want dit zijn de enige échte, van Jan de Groot. Verder haal ik er mijn neus eigenlijk best wel voor op. Maar dat zeg ik hier natuurlijk niet hardop.

We zijn zelfs zo vroeg van huis gegaan, dat de lunch ons eerste gezamenlijke eetmoment is. Stelletje fitgirls dat we er zijn.

We zijn neergestreken op een door veelal senioren bevolkt terras aan het water. De onze kant op walmende sigarettenrook en wespenoverlast buiten beschouwing gelaten is het een goei plekske. Bovendien komt de derde foto-opdracht pal voor mijn neus langs gevaren. Namelijk 'de provincievlag op beeld vastleggen'. Op deze manier gaat het wel heel rap allemaal. Ik moet ervoor waken niet al voor het avondeten naar huis te kunnen.

Nou, en dáár hebben ze dus de commercie voor uitgevonden. Dat ik uitgerekend in de eerste winkel waar ik een voet over de drempel zet tegen de tas aanloop waarnaar ik al zo lang op zoek ben, kan geen toeval zijn. De verjaardagscontanten branden al een kleine maand lang in mijn beurs. Eindelijk laat ik ze rollen.

Als je in Den Bosch bent, kun je natuurlijk niet om Jheronimus Bosch heen. Kleine throw back naar 2016, toen ik met mijn ouders naar het Noordbrabants Museum toog om de tentoonstelling te aanschouwen die destijds aan de schilder was gewijd.

Nee maar, een hele straat vol wapperende Brabantse vlaggen. En wat drupjes regen. Maar goed dat ik een vestje in mijn knapzak heb gestopt.

We zien de weeromslag maar als een teken van boven. Dat we onze innerlijke mens niet moeten vergeten. Is goed.

Na een middag vol keuvelen, wandelen, lachen, eten en drinken zit het erop. Mrc is alvast richting haar trein gelopen. Ik maak nog een laatste rondje langs de Sint Jan. Want dé bezienswaardigheid van de stad in kwestie mag natuurlijk niet in de foto-opdracht ontbreken. De kop is eraf. Volgens mij heb ik een mezelf een onvergetelijk cadeau gegeven. Op naar september!

3 opmerkingen:

Geert zei

Wat een geweldig idee: ik ben benieuwd naar het vervolg :-)

Simone zei

Super leuk idee. Heel veel plezier bij het vervolg!

Anoniem zei

Super leuk idee! En dinnie of dinnetje staat met stip op nr.1 in mijn lijst van afgrijselijke woorden!
groetjes
Roelien