dinsdag 25 september 2018

Plog 846 - Technische mankementjes

Plog 846: wat deed ik allemaal van 17 september tot en met 23 september 2018?

We kunnen gerust stellen dat dit plantje de grote verliezer is van onze vakantie. Van nature is het al een dramaqueen. Om het minste beetje droogte laat ze haar talrijke hoofdjes deemoedig zakken. Na een week zonder water lijkt de situatie hopeloos. Heel misschien was mijn poging haar te reanimeren met een serieuze waterboarding ook weer iets teveel van het goede. Gaat ze het redden? We blijven het volgen.

De eerste sportsessie na de vakantie kostte verrassend weinig moeite. Ik vergat alleen echte sportsokken aan te trekken. Als dat het enige is.

Dit. Hier gaat mijn bloed dus van koken. Het bagagescherm IS in de onderste stand gebracht k*tl*l! Hoezeer ik ook aan de onderdelen in het bagageruim morrel, het lukt niet. En dus rijd ik met de kap dicht naar huis. Ziedend. Op materie. Zo ben ik.

Goh, is het deze dinsdag alle post met een W-dag of wat?

Het is in elk geval een lekkere dag. Met veel zon en een wild windje. Saar en ik strekken de benen.

Ter avondeten fabriceer ik deze toestand. De aardappels en worteltjes kookte ik een beetje voor. Zodoende hoeft het geheel maar een kwartier de oven in om de kabeljauwfilets te garen. Lekkerrr!

Ieder zijn of haar ochtendroutine. Dit is die van Sara. Rustig opstarten met het gezicht naar het oosten. Ik geloof niet dat daar een religieuze gedachte achter schuilt. Het suft vooral erg lekker.

Deze woensdag zou wel eens de laatste werkdag met blote benen van het jaar kunnen zijn. En dus neem ik het ervan.

Drie dingen: 1) lekker gewerkt, 2) ik moet nodig naar de kapper, 3) mijn mens fikste het technisch euvel betreffende het cabriodak. Ik zou het nu zelfs in mijn eentje op moeten kunnen lossen, mocht het weer gebeuren.

Volgens mij ben ik gemist.

Inderdaad. Dit is een andere hond. Maar behoudens hun uiterlijke verschijning opereren alle modellen tamelijk universeel. Hoewel deze erg schattig is nemen we haar niet mee naar huis. Daar kwamen we immers niet voor. Wordt ook nog vervolgd.

Als je in alle drukte van de dag vergeet foto's te maken van waar je allemaal mee bezig bent, is een gevulde kofferbak met boodschappen altijd een dankbaar onderwerp.

Tuurlijk. Ik had het kunnen weten. Gisteren is de glazenwasser geweest. Hij lapte alle ramen, vanbinnen en vanbuiten. Je kunt er donder op zeggen dat het dan binnen 24 uur gaat regenen. Misschien had ik er in mijn eentje voor kunnen zorgen dat de zomer minder droog zou zijn verlopen...

Aan het begin van de middag vatte ik een kappertje. Voorts vatte de wind mijn coupe. Wel goed voor het volume.

Mijn schoonmoeder wordt 65 en wil dat vieren met een weekendje weg. Het programma vangt zaterdagmiddag aan in Arnhem, alwaar we een idioot druk en buiten ietwat kouwelijk Burgers' Zoo bedwingen. Maar in de motregen is het nog altijd beter dan binnen in de 'dome'. Al die nagebootste klimaatwisselingen vormen voor de mensen met een wat zwakker gestel een ware aanslag op de gezondheid. Als ik in een of ander bedompt, purschuimen grottenstelsel tegen de zoveelste meegesjouwde koelbox opbots heb ik het gehad. Frisse lucht, licht, en koffie. Onmiddellijk!

De stokstaartjes blijken niet thuis. Die hebben zich vast in een of ander droog holletje verschansd. Ik kan ze geen ongelijk geven.

Zo'n dierentuin is leuk en alles maar dit is onze natuurlijke habitat. We proosten op de aanstonds jarige Jet. En er is eten. Lekker eten!

Wakker worden in Kasteel De Vanenburg. Ik kon het slechter treffen.

Hoe leuk en gezellig ook, zo'n weekendje weg vergt veel van een mens. In elk geval van dit exemplaar. Niet in mijn eigen bed slapen, in touw zijn, sociale contexten, het hele CF-circus inpakken en meeslepen. Als dan blijkt dat je je kakzakjes vergeten bent mee te nemen, hoop je op het beste maar bereid je je voor op het ergste. Orkambi lost een hoop op maar niet alles. Zo wordt vandaag nog maar eens bevestigd. De nare details zal ik je besparen. Feit is dat ik bij thuiskomst als een gek ben gaan laxeren. Oef.

Hej hej.

2 opmerkingen:

Esther zei

Spaniel alarm! 💕

Geert (uut Ass’n) zei

De Vanenburg: brings back memories. Niet zulke geweldige trouwens. In mijn werkzame leven zaten we daar nogal eens vanwege onzinnige bijeenkomsten die volgens mij meestal tot doel hadden om daarvoor bestemde budgetten op te maken.