maandag 8 oktober 2018

Plog 848 - Een klein Orkambi-jubileum

Plog 848: wat deed ik allemaal van 01 oktober tot en met 07 oktober 2018?

De nieuwe week start met een afgrijselijke ontdekking. De oortjes van mijn iPhone liggen nog op de eettafel in plaats van in mijn sporttas. Op zich is dat geen onoverkomelijk gegeven. Behalve als de grootste zeverklaas van het noordelijk halfrond op de loopband naast je staat... 

Wat een leuke actie is dit zeg! Een sappig appeltje gaat er wel in na mijn training. Dat een appel per dag de dokter op afstand houdt, kun je geloven. Wat mij vandaag al op de kop af tweeënhalf jaar ver van ziekenhuisopnames, intraveneuze antibioticakuren en aanverwante ellende houdt, heeft echter niet de verschijningsvorm van fruit. Gewoon vier roze pilletjes per dag. Wat een feest. Elke dag opnieuw!

Mijn planning op maandag is altijd tamelijk strak. Zodra ik wakker ben hijs ik me direct in mijn sportpak. Dan heb ik tot half twaalf de tijd om mezelf ontbeten en gesprayd te krijgen. Rond die tijd staat de hulp voor de deur om ons huis schoonmaken. Eerst drinken we samen koffie en nemen we de week door. Daarna spoed ik me naar de fysio om mezelf in het zweet werken. Aansluitend sjees ik naar de supermarkt voor het eerste deel van de weekboodschappen. Tegen drieën kom ik dan thuis in een spic en span huis, met een auto vol etenswaar. Zo'n zalig, voldaan gevoel. Meestal laat ik me daarna kapot moe achterover in de bank vallen. Maar vandaag kruip ik toch nog even achter de laptop. De nieuwsbrief voor Skate4AIR moet donderdag namelijk de deur uit. Gezien de rest van mijn weekindeling kan ik daar beter nu alvast een begin mee maken.

Een van de grootste verschillen tussen mijn liefste en mij zit hem in ons sokkenbeleid. Waar ik ze tot op de laatste draad afdraag, neemt Sjrd al afscheid zodra zich de eerste tekenen van slijtage kenbaar maken. Het liefst droeg hij elke dag een kakelvers paar, maar hij is geen rapper natuurlijk. Het komt meermaals voor dat hij een blik op mijn voeten werpt en zijn ogen wanhopig ten hemel slaat. Vandaag stel ik dan ook een daad. Met pijn in het hart neem ik afscheid van dit paar sokken. Helemaal uit mezelf.

Brood halen bij de bakker. Moet ook gebeuren.

Ehr. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek moet er nog iets gebeuren. Ik schijn een van de uitverkorenen te zijn die mee mag doen aan een of ander ongetwijfeld zeer nuttig onderzoek. Waar ik ook nog een iPad mee kan winnen!!1! Het feit dat ze iPads uitdelen geeft wel aan hoe makkelijk het is om respondenten te vinden. Het toeval wil dat ik de iPad de meest onzinnige uitvinding van deze eeuw vind. Dus áls ik besluit mee te doen, is dat niet omwille van de kans op een tablet. Zul je net zien...

Hartelijk woensdag Sara. Wat zit jij hier weer ontzettend plechtig jezelf te zijn. Is dat vanwege aanstaande dierendag? Of zie jij jezelf al met een iPad op de bank liggen? Lekker de hele dag kattenfilmpjes kijken.

Deze meid is weer klaar voor een vrolijke middag Duitsers te woord staan. Ze komen vast in groten getale hun Tag der Deutschen Einheit in Nederland vieren. Want waarom zou je dat ook in je herenigde Heimat doen?

Het moet niet gekker worden zeg. Zo reis je nooit met de trein, zo sta je binnen een week voor de derde keer op een tochtig station te wachten op een geel met blauwe rups. In dit geval is het de meest logische logistieke keuze. De mens is vandaag de hele dag in het zuiden voor afspraken en vanavond hebben we er samen ook nog een afspraak.

Geen date night zonder hepke aete. Geen dierendag zonder vegaburger.

Normaliter zing ik op donderdagavond zelf. Vanavond luisteren we echter naar Marinus a.k.a. A Balladeer. Hij treedt op in de kapel van het Savelbergklooster in Heerlen. Heel sfeervol en intiem. Behalve het fijne licht en de prachtige akoestiek vind ik het de hele avond ook nog ontzettend lekker ruiken in de kapel. Telkens kringelt er een aangenaam vleugje zoetigheid mijn neus in. Wat een complete sfeerbeleving op deze manier! Pas als ik 's avonds laat mijn kleren uittrek om mijn pyjama aan te doen, ontdek ik de bron van de geur. Ik was het zelf... Chanel Coco Mademoiselle: de vriendin die iedere vrouw verdient.

Je had nog een plantenupdate van me tegoed. De situatie is als volgt. Dat ding op links kortwiekte ik. Het was een pure wanhoopsdaad, erger kon het er toch niet mee worden. We wachten af. Van Mr kreeg ik afgelopen zaterdag een stekje van haar pannenkoekplant mee naar huis. Die soort woekert naar het schijnt nog harder dan klimop. Krek wat voor mij.

Nee dan buiten. Daar gaat alles gewoon vanzelf. Ook in oktober barst het nog van de rozenknoppen. Machtig!

Mijn vrijdagavond breng ik door in gezelschap van mijn eveneens welriekende vriendinnen. Er is wijn en een borreltafel waar je u tegen zegt.

Zaterdag klusjesdag. Terwijl ik binnen als een razend Roeland tekeer ga, buigt Sjrd zich over zijn dierbare vriend Roomba.

Gevalletje overijverige bezorger?

Sjrds vader verjaart en het is de eerste keer in zijn 71 levensjaren dat zijn geboortedag in de buitenlucht gevierd kan worden. De naef speelt tegenwoordig naar hartenlust met het vintage speelgoed van zijn oom. Het toeval wil dat Optimus Prime ook zijn favoriet is.

Mijn hertje en mijn hartje.

De een rent bijna twintig kilometer door het Limburgs landschap. De ander doet een bekske bij d'r ouders, op het bankje achter de garage.

Hej hej.

3 opmerkingen:

Geett zei

Goed hè die Marinus.

Ri zei

Op een iPad Netflix kijken is toch wel erg fijn. Misschien nog wel fijner dan op tv. Hoef ik tenminste niet toe te geven welke derderangs serie ik kijk.

schrijfselsvanmij zei

MijnStreek .... fijne plek