maandag 22 oktober 2018

Plog 850 - Stabiele waarden leiden tot grote hoogtes!

Plog 850: wat deed ik van 15 oktober tot en met 21 oktober 2018?

Het aanplakbord bij onze supermarkt is een grote bron van vreugde. Je wordt doodgegooid met yoga, mindfulness, hondenplonsen, te koop aangeboden seniorenbedden, kittens, elektrische fietsen. Alles. En verdomd als het niet waar is... Als ik het zou willen kan ik hier in de buurt dus zelfs op biodanza! Met Karin! En de proefles is gratis! Ik laat het even op me inwerken hoor.

Je ziet in mijn plogs nog maar weinig eetfoto's voorbij komen hè? Dat is niet zonder reden. Ik ben bezig met een aparte, eetgerelateerde culinaire blogpost. Met een leuk extraatje ook nog. De ovencreatie van vanavond komt daar vast in voorbij.

Op deze werkelijk schitterende herfstdinsdag zoeven Sjrd en ik maar weer eens richting Utrecht.

Ik heb een rendez-vous met deze vriend. Onze ontmoeting stelt me ook vandaag niet teleur. Het wordt bijna saai hoe stabiel mijn longfunctie is. Voor de kenners: VC 101% en FEV1 49%. Hoewel dit natuurlijk de allerbeste saaiheid is die ik me kan wensen. Als ik ergens kon tekenen dat het zo de komende 25 jaar blijft, dan zou ik het meteen doen. Na een kletspraatje met de CF-verpleegkundige, een rondje lab, en een lunch tussen de witte jassen in de zon zakken we tevreden naar het zuiden af.

Terwijl Sjrd de werkballen ín de lucht houdt gaan Sara en ik de lucht óp. Even alle ziekenhuisdufheid eruit waaien en wandelen.

Iemand is zijn of haar fiets vergeten. Zoveel is duidelijk.

Een ander iemand is zichzelf een beetje kwijt. Stabiele longfunctie of niet, de herfst rammelt aan mijn deur. Na een drukke dag moet ik tegenwoordig echt een rustdag inlassen. Vandaag moet ik na het douchen en haren wassen zelfs even gaan liggen. Mezelf opdirken voor een middag met de mooie meisjes is echt zeven bruggen te ver. Helaas.

Zie je die halve witte pil? Dat is het antibioticum azitromycine. Voor normale stervelingen duurt een kuurtje hiervan een dag of drie en dan ben je meestal wel van de klachten aan je urine- of luchtwegen af. Mensen met CF slikken dit goedje als onderhoudskuur. Elke dag. Ik was echter waarschijnlijk de laatste der zoute Mohikanen die dagelijks 500 mg tot zich nam, zoals het me jaaaaren geleden is voorgeschreven. Inmiddels blijkt die dosering ietwat aan de ruime kant en kunnen we ook prima toe met de helft. Scheelt toch weer een slok op een borrel.

Dit vat de dag eigenlijk wel goed samen. Tijd voor het mandje.

Trouwens. We hebben een nieuw vloerkleed. Afgelopen zondagavond online besteld (hier), dinsdag bezorgd. Vroeger was echt niet alles beter hoor.

Nog zo'n voorbeeld van hoe gemak de mens dient. Een keer pompoenrisotto maken stond al heel lang op mijn kooklijstje. Maar zo'n pompoen slachten is op alle fronten een k*tklus. Levensgevaarlijk ook nog met mijn genetisch bepaalde onhandigheid. De oplossing diende zich aan in het versvak van de supermarkt. Wat in de pureersoep kan, past vast ook prima in de risotto. Aftoppen met wat mozzarella of feta. Té lekker!

Dat zingen waar ik een week of zeven geleden mee ben begonnen bevalt heel erg goed. Ons gemengd koor is een leuke groep mensen waartussen ik me vrij en veilig voel om mijn ongetrainde stembanden de vrije loop te laten. Voordat ik daadwerkelijk lid kan worden wachtte me echter nog een klein ding: de stemtest. Voorzingen voor de dirigent en iemand van het bestuur. En wat er na de repetitie gebeurde zal iedereen verbazen... Ik blijk een hoge sopraan met veel volume ook nog! Hahahaha! Met recht een Hidden Voice. De overhandigde klapper met alle altpartijen geel gemarkeerd kan dus weer retour.

Op vrijdag voel ik sterk de behoefte om even de hort op te gaan. Het wordt een klein rondje stad. Met een nieuw zwart bloesje.

En een cappuccino op het terras.

We krijgen vanavond borrelaars en voor de laatste benodigdheden schiet ik even een vreemde supermarkt in. Halverwege oktober bezwijken voor Sinterklaassnoep. Ik vind dat het kan.

Nog meer pannenkoekenplantjes! Deze stekjes komen zelfs via de post tot me. Jnns huis dreigde overwoekerd te raken door al het groen en vroeg laatst wie ze blij kon maken met enkele jongelingen. Het verhaal gaat dat als je een muntstuk in de aarde steekt en daar de pannenkoekenplant op laat groeien hij vanzelf welvaart aantrekt. Het proberen waard, lijkt me. Dank Jnn!

Op zaterdag trekken we het bos in. Het vinden van een fotogenieke vliegenzwam valt nog niet mee. Vanwege de grote droogte zijn er maar weinig paddenstoelen uit de grond geschoten. Of we ons zorgen moeten maken om de kabouterpopulatie durf ik niet te zeggen.

Je stuntvrouw op een boomstronk. Doodeng. Maar echt. Daarom kijk ik alsof ik moet poepen. Die val van vorig jaar heeft diepe sporen achtergelaten.

D'n deze is onverschrokken als altijd.

We doen het goed zo, in het bos. De familie bodywarmer.

Voor goede ideeën kun je gerust bij ons aankloppen. Op zondag naar het outlet gaan vinden wij geen straf. Je moet er wat voor over hebben (drommen duwende mensen, gehoest, genies) maar dan héb je ook wat. Vette sneakers voor weinâg bijvoorbeeld. En met een beetje pech griep. Maar dat moet blijken.

Je moet even goed kijken maar als je ze eenmaal gespot hebt, zie je de Duitse interpretatie van het ANWB-koppel. Liefde komt in zoveel vormen.

Dit is een van mijn lievelings.

Hej hej.

1 opmerking:

Sylvia zei

BIODANZA?
Ik heb ooit zo'n ik-vertrek stel gezien dat ergens op het platteland van Frankrijk zo'n oord startten.
Dochterlief en ik piesten in onze broeken.