maandag 29 oktober 2018

Plog 851 - Geen paard in de gang

Plog 851: wat deed ik van 22 oktober tot en met 28 oktober 2018?

Je denkt misschien dat ik tegenwoordig geen concreet sportief doel meer in mijn leven heb. Dat ik na mijn geflopte schaatsavontuur weer gewoon voor 'de lol' train. Nou, vergeet het maar. Net als Expeditie Robinson trouwens. Expeditie Jan Linders gaat het worden! Volg J en je ziet het met eigen ogen.

Ach wat leuk. Ik weet wat ik vanmiddag ga doen, als de boodschappen zijn opgeruimd en ik mezelf op een vers gestofzuigde bank laat neerploffen. Beker cappuccino erbij. Nu al zin in!

Hm. Ik heb er florissanter bijgelegen. Zo had ik me mijn dinsdag niet voorgesteld. Hopelijk trekt het nog wat bij en kom ik voldoende op kracht voor morgen.

Het is een kwestie van minimale inspanning met totale ontspanning. Beetje nagels lakken en wat lezen.

Gelukt! Ik heb het tot in de trein gemaakt. Al zit de vroege hypo van vanmorgen, die werkelijk als een duvel uit een doosje kwam, nog in het lijf. Geeft niks. Den Haag: ik kom eraan! Wat voor weer zou het er overigens zijn?

Vandaag staat in het teken van mijn derde provinciehoofdstedentour. Dat ik Den Haag op mijn duimpje ken, kan ik niet bepaald zeggen. Wel ben ik er al een aantal keren geweest. Heel veel noviteiten verwacht ik dan ook niet te ontdekken. Toch is de Oude Molstraat nieuw voor me.

De dame naast me is daar de leuke reden van. We spraken namelijk af om in die straat samen te lunchen. Jlnd ken ik van Twitter en we zagen elkaar in 2011 één keer live. In de jaren die volgden bleven we best nauw op de hoogte van elkaars perikelen, dus het voelde totaal niet onwennig om elkaar nu offline te spreken. Als verwacht pakten we de draad op waar we online gebleven waren en kletsten we vijf kwartier in een uur vol. Ook had ze haar camera bij en schoot daarmee nog enkele mooie foto's van me op het Binnenhof. Die zie je binnenkort in de derde #40Trip blogpost.

Het belangrijkste doel van mijn strooptocht door de hofstad behelsde het vinden van de allerlekkerste Haagse lekkernij. Ooit at ik op een Haags terras een Haagsche Kakker. Hoewel ik in die tijd van bijna niks eetbaars meer genoot, heeft dat stuk luxe krentenbrood diepe sporen op mijn smaakpapillen achtergelaten. Ik vond zijn evenknie, de Haagse poffâh, bij Het Bakkertje. Dat heel toevallig ook op de Oude Molstraat zit. Uiteraard gaan er twee punten mee naar Limburg.

Ook voor het diner regelde ik een date. Mr zocht de fijnste eettent uit. Namelijk óp het station. Zo tegen de avond is het beste er wel af, helemaal als de gevolgen van die stomme hypo je nog de hele dag zo'n beetje achtervolgen. Vanaf deze plek kan ik straks zowat naar het juiste perron kruipen. Het was een topdag!

Dat ik op donderdag geen peren waard ben neem ik voor lief. Sara is als altijd solidair.

Kaarsjes aan, het stof van Netflix afgeblazen. Ik ben begonnen aan Peaky Blinders. In de verte doet deze serie me denken aan Call the Midwife. Maar dan veel rauwer.

Op vrijdag wordt me deze werkelijk schitterende bos overhandigd. Die alwéér voor de overburen is. Zullen we afspreken dat ik de derde bos mag houden? (Nog van harte proficiat Ptr!)

's Avonds begeef ik me naar het conferentiecentrum in ons dorp. Daar vindt de generale repetitie plaats van ons optreden morgenavond. Samen met alle andere koren, fanfares, bands en solisten nemen we nog een keer alles door. En... We krijgen heuse artiestenbandjes overhandigd! Echt, mijn leven is af.

Zie mij eens de bedreven plantenmoeder uithangen. De opgestuurde stekjes hebben op advies van Jnn een weekje rust gehad en zijn vandaag verhuisd naar een potje met aarde. Wortelen en groeien maar jongens! Het stekje van Mr lijkt het vooralsnog prima te doen onder mijn lichtgroene vingers. Er blijven nieuwe blaadjes de kop op steken. Lijkt me een goed teken.

Het is je koormeid op het podium hoor! Omdat ik ons repertoire geoefend heb als hoge alt, zing ik vanavond nog in deze toonhoogte mee. Vanaf volgende week verhuis ik naar de sopranen.

Vooruit, een exclusief stukje optreden tijdens De Vrienden van Herten Live.

Voor iemand die ondanks het extra nachtelijke uurtje nog korter sliep dan anders, oogt het toch nog best fris. En tegen de knallende koppijn doet het loerijzer zijn werk.

Nou. Het laat zich raden wie er vanavond voor ons gekookt heeft, dunkt me.

Maar het liedje gaat toch dat er een paard in de gang staat? Wel nu, de hardlopende echtgenoot wil het pad van zijn sportieve hobby's ook graag eens per mountainbike verkennen. Zodoende schafte hij zich vanmiddag een bijpassende fiets aan. Omdat er ook zo'n fiets in mijn maat in de winkel stond, kon ik de verleiding niet weerstaan om zelf ook een wiebelig rondje door de zaak te maken. Binnen twee minuten had ik bijna drie kleuters omver gereden en mezelf er alweer van overtuigd dat dit echt niks voor mij is.

Hej hej.

1 opmerking:

Petra Willems zei

Haha, die bloemen toch, en telkens ook niet voor mij! Quinty boft maar met z'n werkgever! En een toffe buuf die ze telkens weer aanneemt 😁