maandag 10 december 2018

Plog 857 - Waarom ik geen vlogger ben geworden

Plog 857: wat deed ik allemaal van 03 december tot en met 09 december 2018?

Aanvankelijk had ik bedacht om te gaan plogmassen. Elke decemberdag tot aan kerst een plog maken, net als vroeger. Hoogstwaarschijnlijk was ik aangestoken door alle YouTubers die nu aan vlogmas doen. Maar toen was het zomaar al 3 december en is het me niet eens gelukt om de enige adventskalender hier in huis bij te houden. Als je bedenkt dat de gemiddelde vlogster haar dagen vult met het unboxen van een shitload aan adventskalenders ben ik gelukkig op tijd bij zinnen gekomen.

Dat krijg je er ook van, als je elke week maaltijdboxen van Appie laat aanrukken. Een niet te overziene voorraad kappertjes. Gelukkig hebben we ons net door alle voedselvoorraden met een verlopen houdbaarheidsdatum heen gegeten. Plek zat in de la om nieuwe stash aan te leggen.

Christus te peerd... Mijn benen voelen alsof ik gisteren vooraan heb gestaan bij een heftig lesje bodypump. De waarheid is dat ik met de krachtoefeningen ben ingestapt op 70 procent van mijn kunnen. Hebben de 'dead bug' en de 'super woman' me dan de das om gedaan?

Mijn armen mankeren gelukkig niks. Dat biedt kerstboomkansen. Ik twijfel nog over welke boom ik dit jaar opzet. De kleine witte of de grote groene?

Kijk aan. Als we daar mijn kerstminnende echtgenoot niet hebben. Druk in de weer met het ontwarren van de lampjes. Hij kijkt wel heel jolig en alles maar vanbinnen gaat hij kapot. "Ik heb hier echt zo'n hekel aan hè...?!"

Ahhh... Maar als hij dan eenmaal af is. Wauw! Het is de groene boom geworden. Op dezelfde plek als andere jaren. Bomvol kleurrijke ballen en ornamenten.

En op deze plek heb ik ook nog het witte boompje neergezet. Want één boom is geen boom. Ik denk dat het overcompensatie is. Van toen ik vorig jaar weerloos lag toe te kijken vanuit mijn hoog-laag bed, met mijn aan gruzelementen gevallen heupkom. Hoe anderen heel lief mijn taak op zich namen. Toen ging ik kapot, vanbinnen. Naast dat ik het al was.

Je weet dat het pakjesavonddag is als De Voorbereidingen zijn getroffen. Voor ons geldt dat de Sint ons huisje dit jaar voorbij rijdt. We zijn behoorlijk braaf geweest maar ook compleet verzadigd. Dan kan hij zijn geld beter aan anderen besteden.

Mijn revaliderend rondje wandelen doe ik vanmiddag door Maasbracht. Uiteraard doe ik ook even de kringloop aan. Er zijn allerlei toffe oude schoolkaarten binnengekomen. Deze van de longen zou ik zo kopen. Ware het niet dat hij 40 euro moet kosten en ik een inrichting heb waar de plaat totaal niet tot zijn recht komt.

Ook deze lugubere poppenhoofdjes laat ik liggen. Wat? Hoe? Waarom? Waarvoor? Vragen. Zoveel vragen.

Boodschap van algemeen nut. Is wel zo.

Als dit zo'n beetje onder je kerstboom ligt zijn al je wensen toch vervuld?

Sportsessie twee van deze week is achter de rug. Het ging alweer een stukje soepeler dan maandag. Verder doe ik me aan iemand denken, met die muts.

Exact! Deze muzikale held. Had jij de quizvraag ook goed?

Sinds tijden voel ik deze vrijdag weer eens de tevredenheid die ik zo fijn vind. Mijn werkweek zit erop. Ik heb keurig gesport, ben productief geweest, was medicijntrouw, heb op tijd rust genomen, en er was ruimte voor leuke dingen. Hoe ende ra! En dan wacht me vanmiddag ook nog een gezellig uitje met de oudjes.

We maken ons jaarlijkse kerstrondje langs allerlei kringloopwinkels. Alleen zijn we wat laat, want de echt leuke dingen zijn al weg. Dat is althans het vermoeden.

Deze bal zou ik mee kunnen nemen voor Sjrd. Toch laat ik het bij een foto. Want die zegt meer dan duizend woorden.

Zaterdagen zijn voor uitslapen, de krant lezen, en uitgebreid met het hondje knuffelen.

En voor date night! Wordt het het reuzenrad??

Natuurlijk niet. Het regent en het waait als een gek. Bovendien zijn we al weken naar de bioscoop aan het gaan, om Bohemian Rhapsody te zien. Na alle docu's die over Queen en Freddie gemaakt zijn te hebben gezien, mag deze film natuurlijk niet ontbreken. Als echte fangirl. Gelukkig ben ik niet teleurgesteld.

Na vierenhalf jaar met Sara zijn we wel toe aan de volgende stap in haar opvoeding. Netjes volgen aan de riem lukt nog niet geheel vlekkeloos. Het commando "zit" kent ze en voert ze keurig uit. "Foei" en "nee" roepen we te pas en te onpas en vooral tegen dovemansoren. Vandaag gaan we beginnen met "af". Want dat ze kan liggen leidt geen twijfel. Nu nog als wij het haar opdragen.

Als ze zit, leg ik mijn vuist met daarin een snoepje tussen haar voorpoten en trek hem langzaam van haar af.

Ik herhaal dat ze "af" moet, "af". Zodra ze ligt, mag ze het snoepje uit mijn hand opeten. Uiteraard prijs ik haar de hemel in. Een kind kan de was doen.

's Avonds is de mens weer eens op pad met Cn en Chrs. Niet te verwarren met de zingende Vlaamse gebroeders Wauters, want die spel je beiden met een k. Bovendien zijn Cn en Chrs geen familie. De enige overeenkomst is hun voorliefde voor obscure muziek. Naar welke lawaaiband ze vanavond zijn is me ontschoten, maar dat het een bak herrie zal zijn staat als een paal boven water. Voor mezelf kookte ik een bord lekkere, onscherpe pasta. Nadat ik uit eenzaamheid een pak koekjes leegat. Heel Bridget Jones allemaal ja.

Hej hej.

Geen opmerkingen: