maandag 24 december 2018

Plog 859 - Of ik lekker zat te sterven?

Plog 859: wat deed ik van 17 december tot en met 23 december 2018?

De week begint met een fijn bericht uit Den Haag. Vanaf volgend jaar wordt de levering van Orkambi versoepeld en komt de koerier nog maar om de maand en met twee dozen tegelijk naar het zuiden. Tenzij ik aangeef dat niet te willen. Bijvoorbeeld "door de ruimte die de dozen innemen." Hahaha! Al moet ik er een kamer voor aanbouwen... Bovendien, we overleefden de kwartaalzendingen met sondevoeding en aanverwante spullen ook. Ik denk dat het wel gaat lukken.

Gesport, huis laten poetsen, boodschappen ontvangen en opgeruimd. Tijd voor een tukkie voordat ik achter de stoof kruip.

Onze kapstok biedt plek aan een kinderjasje. Maar hondenjasjes hangen er ook prima. Rammelende eierstokken krijg ik er niet van. Wel kietelt het mijn zieligehondjeszenuw.

Dinsdagmiddag is het baktijd. Mijn moeder en ik willen net beginnen aan een onbehoorlijke hoeveelheid wafels als haar mixer er na één rotatie mee kapt. En dus rijd ik nog maar een keer op en neer om de mijne te halen. Op de radio zingt Chris Rea dat hij onderweg is naar huis voor Christmas. Ik brul eroverheen dat I'm driving home for mixers!

Het beste gedeelte van bakken blijft toch het beslag van de mixers afsnoepen. Duizend hartjes voor deze foto.

48 Wafels later stinken we zelf naar de missende twee exemplaren die de pakken zelfrijzend bakmeel ons beloofden. Maar ze zijn voortreffelijk gelukt. Want dat hebben we uiteraard al getest.

Het project waar Sjrd het afgelopen jaar nogal wat uren aan heeft gewerkt bereikte vandaag dan eindelijk zijn hoogtepunt. Daar mag beslist op gedronken worden hi ha ho!

Dan nu een vraag van geheel andere orde. Deze trui verkocht de Hema in 2015. En daar ben ik nu naarstig naar op zoek, in maat S/M. Is er toevallig iemand onder mijn lezers die een exemplaar in de kast heeft liggen en er van af wil?

Verder was het aangenaam druk maar ook erg rommelig vanmiddag. Ben er muug van.

Een lekker pastaatje met kip en een simpel sausje is precies wat ik nodig heb. En iemand die mijn opplakgezicht voor me afpelt.

Toch wel gezellig, wat pakjes onder de boom. Eigenlijk zouden we dit jaar geen cadeautjes doen. Heel misschien kom ik op dit voornemen terug.

Er bij de fysio achter komen dat je je telefoon thuis hebt laten liggen is nooit grappig. Het waren dertig slopende minuten op de loopband, in mijn eentje, zonder afleiding. Hoe deden we dat vroeger?!

Maar goed. Ik heb het overleefd. De vakantie is aan! Bijna dan. Zo alleen nog een telefonisch interview afnemen maar dat is leuk.

Mijn eerste vakantiedag staat in het teken van De Boodschappen. En dat vind ik me een partij leuk! Ik doe ze namelijk in de breedste zin des woords. Uiteraard begin ik met het belangrijkste: de wijn. Skate4AIR-mattie Wouter heeft dit jaar een mooie wijnactie opgetuigd om de kas te spekken. Natuurlijk hebben wij een doos bij hem besteld. Die ik voor het gemak oppik bij de brillenwinkel van Skate4AIR-mattie Luc. Snap jij het nog? Of wil je ook wijn van Wouter? Dat kan hoor. Gewoon even deze link aanklikken.

Op de een of andere manier kan ik het bij Lidl nooit vinden. Terwijl ze er toch genoeg hebben. Bijvoorbeeld koffieknabbels met taalfouten op de verpakking.

Kijk mij eens schik hebben, in mijn eentje. Met mijn kersttrui aan, voor het raam, in het dubieuze licht. Beter steek ik die wafel in mijn waffel.

Met een auto volgeladen kwam ik na vijf uur winkelgenot tamelijk afgepeigerd thuis. Dat is niet te zien aan de inhoud van onze ijskast. Wij zijn niet van die overdadige eters, nooit. Eerste kerstdag hebben we geen verplichtingen en kneuteren we thuis wat aan, met gewoon eten.

Op cadeautjesvlak ben ik bijzonder goed geslaagd. Niet alles is voor onder de boom.

Nog vóór de zaterdagse lunch een kerstige neut bij de kapper is natuurlijk erg lekker maar kan ook leiden tot plotselinge doofheid. Eenmaal met mijn haar in de verf kruiste mijn blik via de spiegel die van een bekende. Ze groette me en vroeg: "En, lekker aan het sterven?"

"I'm on my way to Amaryllis" zing ik elke dag tegen deze bloem. Ik denk dat hij het daarom zo goed doet.

Ook met slapende eierstokken is het lekker babysnuffelen. Poppetje F showt meteen het pakje dat ze van ons cadeau kreeg. Kleine fashionista.

Ja ik speel nog steeds Candy Crush. Te veel en te vaak. De gedachte aan hoeveel uren van mijn leven ik letterlijk heb weggeveegd parkeer ik liever. Dat ik nu een NACHTMERRIEMOEILIJK LEVEL voorgeschoteld krijg belooft niet veel goeds...

Vanmiddag heb ik echter geen tijd voor Candy Crush. We luiden onze vakantie in met een uitje stad. Eerst lekker lunchen en dan een beetje kerstwinkelen.

In de zeikende regen. Daar trekt dit bonte gezelschap zich niks van aan. En niet alleen de ganzenfanfare marcheert vrolijk door de natte stad. Ergens speelt nog een bressband, op een andere plek zingt een Dickenskoor, en de kerstman loopt luid bellend rond. Sfeertje hoor!

Net als bij ons thuis. It's beginning to look a lot like Christmas.

We sluiten de week af met een kazige kerstfilm. Nou is de samenstelling 'kazige kerstfilm' al een pleonasme op zich, maar deze draak van een film voldoet aan alle clichématige eisen. Hij is zeg maar net zo slecht als de Photoshop van de filmposter.

Hej hej.

Geen opmerkingen: