dinsdag 24 december 2019

Plog 875 - Een hilarische herbeleving in het reuzenrad

Plog 875: Een verdomd goede week met een aaneenschakeling van louter hoogtepunten.

Nou, toegegeven. De week begint ronduit pijnlijk. Al een week of wat miert het aan de linkerkant ter hoogte van mijn ribben. De pijn komt en gaat en kent diverse verschijningsvormen. Aanhoudend dof, soms scherp stekend. Uitstralend naar mijn rug of mijn maag. De bron kan ik precies aanwijzen en doet me ineenkrimpen. Volgens de goeroe zit het bij mijn valse ribben en is het kraakbeen daar geïrriteerd of zelfs ontstoken. Ik voel ook regelmatig iets over elkaar schieten of knakken. Ronduit vervelend, zeker voor iemand die voor de kost hoest. Pijnstilling, rustig oprekken voordat het pijn gaat doen en gewoon in beweging blijven is zijn advies. En ter ondersteuning plakt hij wat repen tape. Wat de topsporterslook compleet maakt. Een weliswaar chronisch geblesseerde topsporter, maar dan nog. Leuk detail: de eerste foto moest over want toen zat mijn joggingbroek te laag en hing mijn vetrolletje nogal niet charmant boven de boord te lillen. Er is nog wel wát van mijn decorum over.

In de middag komt Pl op de koffie. Nog op soort van ziekenbezoek maar eigenlijk gewoon voor de gezelligheid. Met veel lekkers ook nog. Waar we gewoon ongegeneerd van genieten want het leven is te leuk en te kort om spartaans mee om te gaan.

Later deze week laat ik mijn nagels professioneel lakken, met gellak. Als ik het fornuis nog een keer proper wil krijgen moet dat nu gebeuren. Goede stok achter de deur moet ik zeggen.


Dit lijkt mijn oude vertrouwde ontbijt maar schijn bedriegt. Ineens lag er andere havermout in de supermarkt en van buuv Frdrk kreeg ik twee pakken amandelmelk. Super lekker maar net anders qua samenstelling van koolhydraten dan ik doorgaans eet. Met andere woorden: een hypo gegarandeerd.

Hier zien we een poging het jaarlijks terugkerend fenomeen der obligate kerstpost met een kunstzinnige en literaire twist afgebeeld te krijgen.

De nacht schreeuwde om Dextro's. De belofte van die hypo's is volledig ingelost. Zo meteen maar weer mijn eigen sojamelk door de havermout. En dan doen we de amandelmelk wel in de koffie. Komt goed.

Heel misschien, en vanuit mijzelf bezien beslist tegen wil en dank, hebben mam en ik toch een soort van gezellige kersttraditie ontwikkeld. We bakken namelijk al enkele jaren een stuk of vijftig wafels samen. Ik word echt oud.

We staan dus op het punt om een nieuwe bank uit te zoeken. Eentje zonder extra liggedeelte eraan, want daar maakt niemand gebruik van, behalve Sara. En eentje waar Sara dus niet meer op mag liggen. Dat wordt nog een hele kluif.

Ik kom er dus zonder schroom voor uit dat ik groot fan ben van Chateau Meiland op SBS6, en daarvoor van de perikelen van de licht hysterische familie Meiland uit Ik Vertrek. Gul strooi ik via WhatsApp met gifjes van Martien, het liefst naar Cyster Mrk. Zij weet ze op waarde te schatten. Heel misschien wisselen we zelfs gesproken berichten uit waarin we complete volzinnen citeren. Maar dat heb je niet van mij. Punt is dat ik dankzij dochter Maxime geïnspireerd raakte om ook mijn baret weer eens uit de pettenla tevoorschijn te toveren. Ze droeg de hare met een staartje en dat stond dus gewoon hartstikke leuk. Terwijl ik altijd dacht dat zoiets echt geen porem was.

Missie Nagels completed. Zo netjes en meteen gebruiksklaar krijg ik het zelf niet voor elkaar. Het geheel kalefatert mijn typische Molsenvingertjes (kort en worstig) met kenmerkende CF-nagels (bol) behoorlijk op.

Qua kerstpakketten is het magertjes dit jaar. De flessen bubbels van het UWV zijn vast nog onderweg... Ter verhoging van de feestvreugde bestelde ik daarom zelf een nieuwe bloedsuikermeter. Het leven kan zo simpel zijn mensen.

Deze meid is tevreden. Ze moest van ver komen, na De Dip. Maar in slechts drie weken tijd zijn er toch al best wat bergen verzet. Conditie, kracht, hartslag, saturatie. We zijn er nog niet maar er zit zeker progressie in. Een heerlijk gevoel en hoopvol gegeven. Nu genieten van een welverdiende vakantie en in het nieuwe jaar er weer lekker tegenaan. Met een dikke kus voor beide goeroes en hun nimmer aflatende steun en toewijding.

Voor iemand zonder buitensporige kerstplannen bevind ik me opvallend vaak in de supermarkt deze dagen. Met telkens goed gevulde karren ook nog. Dat komt doordat ik het werk spreid. Gisteren deed ik de meeste dranken. Vandaag de rest. Scheelt een hoop sjouwen. Als het goed is kunnen we nu een week vooruit. En anders worden het hondenbrokken.

En dan nu tevreden met de pootjes omhoog en een bakje sportkwark voor in het buikje een boekje lezen. SMS *VAKANTIE AAN*

Nou ja zeg. Werd me daar zomaar een doosje kniepertjes toegestuurd. Helemaal uit het oosterse Assen, vers gebakken door de wijze bloglezer Geert en zijn vrouw. Super lief en lekker!

Proost manneke! Op een heerlijke vakantie samen. Twee weken lang doen waar we zin in hebben.

Op zaterdag vervoeg ik me bij de kapper. Waar alle stoelen bezet zijn. Iedereen wil natuurlijk een opgeflufte kerstcoup. Ik hoef alleen maar een vers laagje saus. Maar eigenlijk kom ik voor de drank. Want shotjes drinken bij de kapper kan alleen vlak voor kerst.

Samen met Rtgr en Sznn proosten we op wederom een succesvol zakelijk jaar. Dat doen we bij het Roermondse Waers. Waar ik suggereerde te gaan eten, zonder er ooit eerder te zijn geweest. Altijd een beetje spannend hoe een en ander in de smaak valt. Gelukkig zeer goed bevallen.

Kerstsfeertje proeven in de stad. Dat stond ook nog hoog op ons lijstje. Deze regenachtige zondagmiddag leent zich er bij uitstek voor. Er is zelfs een levende kerststal. Waar het ongemak door het stro omhoog walmt. Om die zielige dieren, er is zelfs een kameel die verveeld aan een houten hek staat te knagen. En om de acteurs, die nogal vol in hun rol zitten. Ik heb nog nooit een volwassen vrouw zo liefdevol naar plastic pop zien kijken.

Als kers op de taart bedwingen mam en ik het reuzenrad op het outlet. Wat voor mijn moeder nogal een spannende onderneming blijkt. Veertig jaar na de worp heb ik denk ik best een beeld van hoe mijn stuitbevalling moet zijn geweest. Mijn moeder zit opnieuw te puffen en kermen. Ik kom niet meer bij van het lachen. Mijn buik doet er nog zeer van.

Vers gemaakte bonensoep geserveerd in broodje. Dat kan tegenwoordig allemaal. En het smaakt nog ook.

Kindeke Sara drukt precies uit hoe ik me na deze heerlijke week vol activiteiten vol. Moe. Maar de balans tussen activiteiten en rustmomenten was precies goed. Meer van dit graag. Waar en bij wie kan ik dit verzoek indienen?

Tot volgende week, de laatste van het jaar!
Hej hej.

1 opmerking:

Kliefje zei

FIJN je weer te lezen/zien!