maandag 25 mei 2020

Plog 891 - Franse avonturen in eigen land

Plog 891: Na elf weken insluiting blijkt de Action nog steeds dezelfde meuk te verkopen als voor de corona. Of dat een geruststellend gegeven is kun je je afvragen.

Nu we verstoken zijn van hulptroepen worden we teruggeworpen op onze eigen schoonmaak skills. En ik moet zeggen: het gaat ons best goed af samen. Sjrd is de fluiter, ik de mopperaar. Maar we gooien de emmers vol vuil sop steevast leeg met een tevreden gevoel. Een ander verfrissend aspect aan onze nieuwe routine is dat je je eigen huis met andere ogen gaat bekijken. Zo kwam ik er bijvoorbeeld al snel achter dat de leuk uitgestalde make-upzooi op de badrand echt totaal onpraktisch is. De losse bakjes zijn een verzamelplek voor stof en je moet wel erg veel verplaatsen om er met een lapje omheen en onderdoor te kunnen. Zodoende stortte ik me vanmiddag na het sporten eens op de lades onder de wastafel. De aanblik van zoveel structuur maakt me zielsgelukkig.

Evenals buiten eten in de avondzon. Wat mij betreft schaffen we de winter af hoor.

Op dinsdag trek ik mijn vakantiejurk aan en doen we net of we in een andere omgeving zijn. Voor de vorm hakkel ik nog wat steenkolen Frans tegen Sjrd. Très agréable. Dat deed mijn vader vroeger ook, herinner ik me nu. Liepen we door Thorn - hier zo'n 15 kilometer vandaan - begon mijn vader plots tegen alles en iedereen "Bonjour" te zeggen. De appel valt niet ver van de boom.

De bezorger van de Plus is onze nieuwe huisvriend. Vanmiddag stond hij weer met een batterij vers voer voor de deur. De bestelde asperges zijn als eerste aan de beurt. Vorige week aten we ze ook al, in het pop-up restaurant. Vandaag is de tafel minder uitgebreid gedekt maar het maaltje smaakt me beter. Ik hou gewoon echt niet van vet eten.

Sara is ook tamelijk kieskeurig in wat ze naar binnen werkt. De aangekoekte, vetarme saus peuzelt ze echter met smaak op.

Morgen belooft een spannende dag te worden. Sjrd moet na twee maanden thuiswerken voor een paar uurtjes naar een opdrachtgever. Zijn auto is uit het winterslaapje gewekt en hunkert naar verse benzine. En zo maken we ook van deze drol een gebakje.

Godnondefrikandel zeg. Ik zou al blij zijn als ik een zakje trof waarbij de ophangconstructie deugdelijk in elkaar gefabriekt was. Voor de rest boeit het me geen reet. Ik hou sowieso niet van thee.

Och mensen! Was ik me vanmiddag toch in de Action...! Wanneer ik daar voor het laatst in levenden lijve was kan ik me al niet meer heugen. Maar dankzij die lieve Nk kon ik vandaag eindelijk weer eens gaan. Via de dashcam reed ik gezellig met haar mee.

De buit is navenant. Waarbij vermeld moet worden dat de drie groene lampionnen en twee zakken chocoladebollen naar mijn moeder gaan. Voor nu kunnen we er weer even tegenaan. Een week of zo.

Vanmiddag moest hij op de film, nu buigt hij zich over het op te hangen vliegengordijn. Ik durf niet te zeggen wat hij liever doet. Al krijg ik de indruk dat het klusje van vanmiddag sneller geklaard was. Met minder afgebroken schroeven in het spijkerharde kozijn ook.

Ondanks de aanhoudende drukte is het Sjrd gelukt om zichzelf op Hemelvaartsdag vrij te gunnen. De zonovergoten dag schreeuwt om een uitje. We besluiten er een heuse vakantiedag van te maken. Met zoveel mogelijk elementen die ons het Frankrijkgevoel bezorgen. En dus zoeven we met het dak open en de koelbox vol proviand richting het zuiden.

Je hoeft niet eens heel veel fantasie te gebruiken om je in het buitenland te wanen als je door het wonderschone landschap van de Mergellandroute rijdt. Af en toe stoppen we even om van het uitzicht te genieten. En heel misschien een plasje in het wild.

Bij een onvervalste autodag hoort uiteraard een ritje door de McDrive. En als je Gamma vervangt door Mr.Bricolage of Weldom is het net of je op een Frans bedrijventerrein je frietjes tussen de voorstoelen strooit.

Om het af te toppen nog een avondrondje met het hondje over het park. Wat een dag. Wat een geluk.

Doe jij dat ook altijd? Onder het lopen een welgemikte stengel glanshaver beetpakken en met je vingers de polletjes van de steel rissen?

Deze schitterende sierui kom ik elke dag tegen op mijn rondje door de buurt. Ik heb dus nog precies zo'n zakje met bollen in de garage liggen. Het kwam er in het najaar niet meer van om ze in de grond te stoppen. Hoe dom dat was wrijft deze kornuit me dagelijks onder de neus. En terecht.

De lucht is aanstellerig mooi deze avond. En de camera van mijn iPhone 11 is akelig goed.

Wijn smaakt het lekkerst als je net je huis gepoetst hebt. Ook word je er het snelst tipsy van. Het wetenschappelijk bewijs hiervan draagt een grijze trui met zwarte stippen en gouden opdruk.

Nog maar een rondje wandelen dan. Deze keer gewoon in Nederland. Goed afwisselen is erg belangrijk, zeker nu wel al een miljoen miljard weken de hoofdrol spelen in onze eigen Groundhog Day.

Het is zondag. Ik hoef niet te sporten. Ik hoef niet te poetsen. Het voelt werkelijk als een vrije dag. Wat te doen?!

Van de ene op de andere dag hadden de lampjes op het terras het begeven. We stonden voor een raadsel. Een mooie coronaklus voor mijn vader! En warempel, "anderhalf uur en pijn in de rug later" had hij ze weer aan de praat. Het coronaklusteam werkt ook op zondag dus vanavond zitten we gelukkig niet meer in het donker.

En zo staat de quarantaineteller hier inmiddels op elf weken. Op naar de twaalfde. Ik heb er zin in!
Hej hej!

Geen opmerkingen: