donderdag 22 oktober 2020

Horecahuilers

Er moet me iets van het hart. Het is misschien geen populair standpunt maar ik wil het er toch over hebben.

Je hoeft de tv maar aan te zetten en in een willekeurige talkshow te vallen of er zit er weer een. Zo'n horecahuiler. Hetzelfde geldt voor geschreven nieuwsberichten. Ze gaan vrijwel allemaal over mensen die vinden dat ze zwaar getroffen worden door corona en de genomen maatregelen in hun branche. Ze zien hun bedrijf of opdrachten in rook opgaan. Wat ontegenzeggelijk heel erg is en waar aan de achterkant een netwerk van mensen door geraakt wordt. Circusartiesten, musici, festivalfiguren, reisadviseurs, kermismensen, acteurs. In een aantal gevallen betreft het sectoren die ook al voor het virus toesloeg aan het infuus van de staat hingen. Of waarvan de markt nogal overspannen was. Ik bedoel, hoeveel festivals en fietsbarista's heeft ons land nodig?

Hoe komt het dat al deze mensen avond aan avond, nadat de viroloog van dienst aan het woord is geweest, hun verhaal mogen doen? Waarom zien we niet structureel meer voorbeelden van mensen voor wie deze crisis en de beperkende bubbel waarin ze leven nogal een impact heeft? Kwetsbaar is natuurlijk een stuk minder sexy dan krachtig. Maar daarom niet minder hard nodig om ook voor het voetlicht te brengen.

Je zal te horen krijgen dat je kankerbehandeling uitgesteld wordt omdat de reguliere zorg jammerlijk is afgeschaald. Je zal maar weet-ik-hoe-lang op de wachtlijst staan voor een behandeling van de GGZ en het ermee moeten doen dat het helaas pindakaas nog wat langer gaat duren. Volhouden hoor! Je zal een donororgaan nodig hebben en niet weten of je operatie bij een lang verwachte oproep door kan gaan omdat er al dan niet een IC bed beschikbaar is.

Zelf zou ik best weer eens een keer voor controle naar het ziekenhuis willen, na acht maanden. Vanuit huis is een hoop mogelijk maar eigenhandig een röntgenfoto maken of bloed afnemen voor onderzoek lukt niet. Het sympathieke project met de longfunctiemeters voor thuis is vooralsnog de grootste wassen neus van 2020. En het is triest genoeg niet eens het eerste voorbeeld van ambtelijke pennenlikkers die professioneel de juridische procedure remmen. Ik kan daar met mijn verstand niet bij. Regel het gewoon!

Ik hoop in elk geval maar dat de binnenkort geplande heupoperatie van mijn moeder niet wordt uitgesteld. Zoals zij al een jaar hinkepoot doet mij pijn aan de ogen. Laat staan hoe het voor haar moet voelen. Dat ik er niet voor haar kon en kan zijn zoals ik zou willen schuurt behoorlijk. Misschien koop ik wel een rol afdekplastic in de bouwmarkt. Kunnen we toch eindelijk een keer condoomknuffelen.

Geen opmerkingen: