donderdag 29 oktober 2020

Yogamat

Toch al zeker vijf jaar. Als het niet langer is. Ik ben inmiddels bij uitdaging 7989. Er zijn weken dat ik uit armoede oude levels overspeel. Scores verbeteren en nog meer boosters winnen. Omdat de nieuwe levels nog niet zijn vrijgegeven. Je zou me professioneel Candy Crusher kunnen noemen. Een mens moet toch wat tijdens al die uren vernevelen. De teller met gekregen en vooralsnog ongebruikte extra levens staat op 50. Ik kreeg ze allemaal van mijn moeder. De symboliek die je daar achter zou kunnen zien is even lief als pijnlijk.

De giftige consequentie van al dit verantwoorde gesnoep is dat mijn schermtijd nogal de spuigaten uitloopt. Niet iets waar ik bijster trots op ben. Hoewel ik van Sjrd leerde dat dit gewoon een vorm van gamen is. Plus dat iedere vorm van ontspanning goed is. Zeker in tijden van pandemieën en je hoofd nog wel eens een loopje met je gedachten wil nemen.                           

Enerzijds lijken alle dagen al maandenlang op elkaar. Anderzijds vliegen de weken om. De klok is alweer een uur teruggezet, terwijl we toch pas laatst de zomertijd ingingen? Ik vind het soms best een uitdaging om me nuttig te voelen bij zoveel voorspelbare regelmaat. Professioneel mijn gezondheid op peil houden bevredigt maar tot op zekere hoogte. De riedel van slikken, sprayen, spuiten en sporten ken ik onderhand wel. Het zijn al decennia lang repeterende momenten van zelfzorg. Ik doe ze met de handen van het stuur en de ogen dicht. Als ook de terugkerende taken van het bestieren van een huishouden zijn volbracht kan ik nog steeds een hoop uren vullen. Beslist geen loze uren, al besteed ik ze naar mijn eigen ontevredenheid wel te veel zo. Met verdwalen op YouTube, de zoveelste sudoku invullen of nog maar een potje Candy Crush.

Ik zou willen dat ik de concentratie had om mezelf een nieuwe vaardigheid aan te leren. Een sjaal breien. Goesting in mijn Frans bijspijkeren. Netjes leren schrijven. Niet eens met mijn vreemde hand maar gewoon de dominante linker. Een instrument bespelen. Helaas lukt het me niet eens om dagelijks de digitale krant bij te houden. Mijn hoofd is er te onrustig voor. Ik ben al blij dat het lezen van een boek me goed afgaat.

Sjrd zaagt de week tegenwoordig doormidden met een rondje hardlopen in de ochtend. Vijf kilometer, een halfuurtje. Een verkwikkend begin van de dag, zie ik aan zijn blije hoofd. Spijtig genoeg liggen mijn hardloopdagen achter me, daar heb ik me amechtig bij neergelegd. Zo fris met de dag starten lijkt me echter heerlijk. Dat moet toch ook op een andere manier kunnen? Plots was daar de ingeving. Morgenochtend vlij ik me neder voor mijn eerste les online yoga. De mat ligt al klaar. Ernaast gloren lenigheid en kalmte van lichaam en geest.

Geen opmerkingen: