dinsdag 8 december 2020

Marco

Nou hij staat te schitteren hoor. Onze kunstspar is in vol ornaat opgetuigd, met honderden fonkelende lichtjes en een scheve piek in de top. Het kerstboomvirus blijkt net zo besmettelijk als Covid19. Hoe meer kerstmeuk het brein moet verwerken, hoe sneller de infectiegraad stijgt. Het huidige reproductiegetal is maar mooi multi interpretabel.

Met een gezonde portie tegenzin takelde Sjrd alle spullen voor me naar beneden. Hij is Koning Tetris van de garage en in januari ruimt hij de kerstspullen het liefst zo hoog en onzichtbaar mogelijk op. Ik vermoed in de hoop mij tegen de tijd dat het december is te laten vergeten dat we een boom en ballen hebben. Bij de meeste stellen zorgt het optuigen van de vredige sfeer ergens in het proces voor een gepaste echtelijke twist. De kluit is te lomp, het lichtsnoer zit in de knoop, de hond die de onderste glazen ballen er blij kwispelend uit dondert. Er is altijd wel een reden voor een hartstochtelijk ruzietje. Hier brak de pleuris al uit toen ik voorzichtig ventileerde toch de boom te willen zetten. De zure bek die me ten deel viel sprak boekdelen. Lang leefde ik in de veronderstelling dat de reïncarnatie van Scrooge mijn wezen had gekozen om in voort te leven. Inmiddels weet ik dat het mijn dierbare wederhelft is die een nog grotere takkenhekel heeft aan Kerstmis dan ik.

Met de mens al bellend en MS Teamsend in het kantoor had ik vrij spel om in de woonkamer ongestoord mijn ding te doen. Al neuriënd bouwde ik de boom op en boetseerde alle samengevouwen naalden tot een opgefluft geheel. Tot mijn eigen verbazing rolde ik de clusterverlichting moeiteloos van beneden naar boven door de takken. Het begon zowaar al ergens op te lijken. Bij de blik op de kratten met ballen en ornamenten dreigde een moment van ontmoediging. De boel optuigen is allemaal leuk en aardig maar de klerenbende straks weer in mijn eentje moeten ontmantelen zorgt voor een stuk minder plezier. Ik besloot het ballenspektakel te beperken tot de ornamenten. Groot van formaat, kleurrijk, grappig en inmiddels meer dan genoeg in aantal om de boom gedekt mee aan te kleden.

Mijn pièce de résistance is een hanger in de vorm van het getal 2020. De ene nul ziet eruit als een virusdeeltje en de andere nul is een uitgerolde wc-rol. Daarbovenop zitten twee gemondkapte kerstmannetjes waarvan er een fles handalcohol vast heeft. Een prima samenvatting van dit jaar. Ernaast hangt de opgeblazen groene kikker met het gouden kroontje op zijn hoofd. Ik heb hem tot Marco geslagen. Hopelijk houdt hij zich een beetje gedeisd.

Geen opmerkingen: