maandag 15 januari 2018

Plog 806 - Weer eens een dagplog?

Plog 806: wat deed ik allemaal op maandag 15 januari 2018?

Goedemorgen! Ik besloot gisteravond maar meteen de daad bij het woord te voegen en mijn Fitbit tot leven te wekken. En ja, de hoogste tijd om op te staan.

Hoe het komt weet ik niet, maar het kost me altijd onmeunig veel moeite om 's morgens meteen even onder de douche door te lopen, alvorens ik me naar beneden begeef. Het feit dat er tegenwoordig geen sprake is van 'even snel onderdoor lopen' en ik er zelfs bij ga zitten, doet daar niks aan af. Drie hoeraatjes en een schouderklopje voor de geslaagde poging van vandaag.

De verleiding om mijn haar niet te föhnen was groot, maar ook die aandrang heb ik weerstand kunnen bieden. Omdat ik weet dat ik van deze extra tijdsinvestering gewoon te veel profijt ga hebben de komende dagen. Ter compensatie hoef ik geen beha aan. Niemand zeggen hoor.

En dan nu ontbijt, eindelijk! Heel goed te pruimen moet ik zeggen.

Als ook beker koffie nummer één is weggespoeld, zet ik me aan mijn eerste klusje. Mijn medicijnenvoorraad aanvullen. En omdat ik slecht ter been ben, laat ik alles lekker bezorgen. Gemak dient de mens.

Ik heb weer veel te lang onzinnige filmpjes op YouTube zitten kijken. Puur uitstelgedrag. Want ook mijn suikersores en knetterende longen vergen onderhoud. Hopseflops Irène, fluks aan de slag.

En voor je het weet schuif je alweer wat rijstwafels met van die griezelige kaas met brokjes en kipfilet naar binnen. Ik probeer heel hard om weer van mijn insulinepompje af te komen. Wat selectief zijn met koolhydraten helpt daar zeker bij.

Het is maar donker in huis. Blue monday hè. *oogrol* Geeft niks, ik heb een werklijst van hier tot Tokyo waar ik mee aan de slag kan. Wat brandende kaarsjes voor de sfeer, een lekker bekske koffie met opgeschuimde melk voor mijn neus en tikken maar. Er wachten mij een artikel, een uit te werken interview, en een column. Allemaal voor Skate4AIR, waar ik tegenwoordig de afdeling communicatie ondersteun.

Hoewel ik de hele middag over stroopwafels heb zitten schrijven en die nu het liefst voor het avondeten tot me neem, zet ik me toch maar aan het snijden van de groenten. Het leven is immers geen ponykamp. Nog steeds niet.

Deze klassieke pasta met tonijn en een glaasje prosecco om hem in te laten zwemmen, laten de zin in stroopwafels smelten als sneeuw voor de zon.

Gisteren kwam het er niet van, dus de nieuwe serie De Luizenmoeder hebben we nog te goed. Ligt het trouwens aan mij of kwamen luizen en begeleidende moeders in de vorige eeuw niet voor? Ik heb daar exact nul herinneringen aan namelijk.

Nu ik weer eens een dagelijks plog maak, kan een foto van het verschonen van ons bed natuurlijk niet ontbreken. We tuigen de sponde eindelijk op met alle lagen dekbedden die we in huis hebben. Laat de vorst maar komen! Alleen nog een schoon pyjamaatje uit de kast trekken en ik ben klaar voor een lekker lange nacht. Uiteraard voorafgegaan door een fluisterfilmpje. Inderdaad, ASMR is mijn heimelijk genoegen. Al heel lang, maar ik kom er eindelijk mee uit de kast. Ik schaam me nergens voor.

Hej hej.

Geen opmerkingen: