donderdag 17 december 2020

Opgesplitst

Het was een van die zeldzame dagen dit jaar dat we niet permanent in elkaars nabijheid verkeerden. Hij vertrok na de lunch richting Eindhoven, voor een boswandeling met zijn zakenpartner. Het moet eind februari zijn geweest dat ze elkaar voor het laatst in het echt zagen. Natuurlijk wordt er volop gebeld en gevideo-overlegd. Maar een fysiek samenzijn op de drempel van dit historische jaar was toch wel fijn.

Ik maakte samen met mijn moeder een aardige ronde langs de uiterwaarden van het dorp. Op het gemakje wat keuvelen en rondkijken. Even stoppen om van het uitzicht te genieten, het dorpskapelletje bewonderen, een warm hartje halen bij de grote kerststal tegenover het café aan het water. Dat ze Sara - die nogal eens trekt aan de riem - niet meer vast wilde houden was tekenend. Haar neus zit inmiddels vol ontstekingswerende crème en in haar online patiëntendossier staat de halve ziekenhuisapotheek opgesomd. We hebben echt goede hoop dat het nu niet meer afgebeld wordt en dit ons laatste loopje met haar versleten heup was.

Aan het eind van de middag hoorde ik de sleutel in de voordeur gestoken worden. Een geluid uit een vorig leven. Niet veel later stapte de mens de kamer in. We begroetten elkaar alsof hij een hele dag van huis was geweest. Dat hij als altijd - ook gewoon tijdens de keiharde lockdown - in de file op de A2 had gestaan versterkte dat gevoel. Er viel maar één conclusie te trekken: wij hebben de isolatie nog lang niet uitgespeeld.

Nagekomen bericht: de operatie is alsnog opnieuw uitgesteld. Mijn moeder krijgt pas in 2021 een nieuw heup. Aan alle asociale kutlullen die dit mede mogelijk maakten: bedankt.

3 opmerkingen:

schrijfsels zei

Sterkte voor je moeder! Vriendin met kanker is nog net op tijd geopereerd, alhoewel zo'n operatie toch altijd doorgaat neem ik aan. Ze ligt nog altijd in het ziekenhuis, is nu niet echt leuk .... Aan het begin van maart lag ze trouwens ook in het ziekenhuis. Toen kreeg zij een nieuwe heup.

schrijfsels zei

als cadeautje kreeg ze toen ook nog Corona wilde ik nog toevoegen ....

Juan Gomez zei

Ik kan nog steeds niet geloven dat ik niet weet waar ik moet beginnen, mijn naam is Juan, ik ben 36 jaar oud ik kreeg de diagnose genitale herpesziekte, ik verloor alle hoop in het leven, maar net als alle andere zocht ik nog steeds naar een genezing zelfs op internet en daar ontmoet ik Dr. Ogala ik kon het eerst niet geloven maar ook mijn schok na enige toediening van zijn kruidengeneesmiddelen ik ben zo blij om te zeggen dat ik nu genezen ben ik moet dit wonderbaarlijke delen ervaring, dus ik zeg tegen alle anderen met genitale herpesziekten, neem voor een beter leven en een beter milieu contact op met Dr ogala via e-mail: ogalasolutiontemple@gmail.com je kunt ook bellen of WhatsApp +2348052394128